Προσφατα

ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ

REPORTAGE

FOLDERS

EDITORIAL

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Advertise Space

στον Τοίχο

ΤΟΙΧΟΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ

ΠΡΟΣΩΠΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

26.4.17

Η ταινία «Οι Εξομολογήσεις» (Le Confessioni, 2016, Iταλία) του σκηνοθέτη Roberto Ando είναι μια ιστορία θρίλερ με εξαιρετικά καυστικά σχόλια και εμβαθύνσεις στον ψυχικό κόσμο των πολιτικών που με τις αποφάσεις τους καθορίζουν τη μοίρα του πλανήτη. Το σασπένς κλιμακώνεται με την σταδιακή αποκάλυψη μέσω φλας-μπακ των πληροφοριών που μας δίνει η ταινία κατά τη διάρκειά της αλλά και με την σκιαγράφηση της φρικτής πραγματικότητας που ζούμε.
Ένας μοναχός είναι προσκεκλημένος σε μια διάσκεψη της ομάδας G8 που έχει συγκληθεί από τον διευθυντή του ΔΝΤ, σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο της Γερμανίας. Εκεί είναι προσυμφωνημένο να παρθεί μια σκληρή πολιτική απόφαση η οποία θα επηρεάσει τις ζωές των ανθρώπων όλου του πλανήτη αλλά κυρίως των φτωχότερων χωρών. Το πρώτο βράδυ μετά το δείπνο ο διευθυντής του ΔΝΤ θα ζητήσει από τον μοναχό εξομολόγηση. Την επόμενη μέρα θα βρεθεί νεκρός. Ο μοναχός που δεσμεύεται από το απόρρητο της εξομολόγησης, μέσω της γνώσης που έχει αποκτήσει είναι πλέον επικίνδυνος για την ομαλή έκβαση της συμφωνίας. 
Στην ταινία έρχονται αντιμέτωποι δύο κόσμοι: ο κόσμος των πολιτικών και ο κόσμος του μοναχού. Ο κόσμος των πολιτικών είναι ο κόσμος της ύλης. Οι πολιτικοί, μια μίξη αλαζονείας και μετριότητας είναι η προσωποποίηση της ανικανότητας. Μπορούν να υπάρχουν μόνο μέσω της απάτης: επειδή στερούνε από τον κόσμο την ελπίδα τους δίνουν αυταπάτες ως αντάλλαγμα. Ελέγχονται εύκολα, όπως και τα κράτη τους από μεγαλύτερες δυνάμεις που μπορούν να τους καταστρέψουν ανά πάσα στιγμή. 
Αυτές οι μεγαλύτερες δυνάμεις είναι οι τράπεζες και η επιστήμη των οικονομολόγων. Οι τράπεζες, σύγχρονες μυστικές κοινωνίες βασισμένες στο μοντέλο της μαφίας δεν είναι υπόλογοι σε κανένα και κατέχουν ανυπολόγιστη δύναμη βασισμένη στο χρήμα που μπορεί να αγοράζει τις συνειδήσεις. Αναγκάζουν τους πολιτικούς να συμφωνούν όπως οι αφέντες τους υπηρέτες: «Ο αφέντης δεν φανερώνει το σκοπό του. Ο υπηρέτης κάνει ό,τι του λένε. Έτσι υπακούει δουλικά ματαιώνοντας την οποιαδήποτε πρόθεσή του». Προστατεύουν τράπεζες (ξένες) και καταδικάζουν τους ίδιους τους λαούς τους. Οι άκαρδοι τραπεζίτες, αυτοί οι απάνθρωποι επαγγελματίες, σκέφτονται το μέλλον χωρίς τις επιπτώσεις που οι αποφάσεις τους φέρνουν στο παρόν. Ένα μέλλον αβέβαιο αφού ούτε αυτοί γνωρίζουν τις συνέπειες του. 
Η δημοκρατία είναι ένα ακόμη ψέμα αφού υπάρχουν αποφάσεις για τις οποίες ούτε οι πολιτικοί ηγέτες ενημερώνονται ή ακόμα και αν γνωρίζουν δεν έχουν τη δύναμη να αποτρέψουν. Οι ιδέες των οικονομολόγων επιβάλλονται και επιβάλλουν θανατική καταδίκη σε εκατομμύρια ανθρώπους και σε ολόκληρα έθνη. Στους πολύπλοκους μαθηματικούς τύπους ανάπτυξης, που προσκυνάνε σαν αποκάλυψη του θεού, λείπει μια βασική παράμετρος: αυτή της ανθρώπινης δυστυχίας. Λείπουν και οι λέξεις οι οποίες θα έπρεπε να εξηγούν τους λόγους. Αυτές αναλαμβάνουν να τις αντικαταστήσουν οι πολιτικοί με πομπώδεις εκφράσεις στερούμενες παντελώς νοήματος: «επιστροφή στην ανάπτυξη – ελεύθερες αγορές», «αντιστροφή της καμπύλης ανεργίας», «δημιουργική καταστροφή» κοκ. Ο μόνος σκοπός τους και πάλι η απάτη: θέλουν απλά να θολώσουν τα νερά για να κερδίσουν απλά χρόνο εφαρμόζοντας τις εντολές των αφεντικών τους. Το αντίτιμο που πληρώνουν για τις πράξεις τους αυτές είναι η δυστυχία. Γίνονται και οι ίδιοι δυστυχισμένοι (αν και λίγοι το αντιλαμβάνονται) αφού δεν έχουν ούτε χρόνο να ζήσουν, ούτε να νιώσουν τον πόνο – ξένο ή δικό τους. Δεν γνωρίζουν τον έρωτα παρά τον πληρωμένο ή τις εφήμερες σχέσεις. Απάνθρωποι υπάνθρωποι. 
Στον αντίποδα βρίσκεται ο κόσμος του μοναχού. Χωρίς ιδιοκτησία παρά μόνο το ρούχο και τα σανδάλια του αλλά με μια συνείδηση που δεν εξαγοράζεται. Η ίδια η ζωή του δεν ανήκει στον ίδιο. Ζει στην σιωπή απολαμβάνοντας το τραγούδι των πουλιών και παιδικά βιβλία. Έχει ανορθόδοξες ιδέες όπως ότι το να αυτοκτονείς για να σώσεις τους άλλους δεν αποτελεί αυτοκτονία. Σοφές συμβουλές για όποιον έχει τα αυτιά να ακούσει, όπως «το να ντρέπεσαι αποτελεί τιμή γιατί δείχνει συνείδηση», «κάποιες απώλειες είναι πολύ χειρότερες από τις οικονομικές» και «σε τέτοιες καταστάσεις αποτελεί προνόμιο να είσαι η μειοψηφία». Όταν τον απειλούν λέγοντας του ότι αν δεν μοιραστεί την εξομολόγηση του νεκρού θα καταρρεύσει ο πολιτισμός απαντά: «εσείς και εγώ εννοούμε διαφορετικά την έννοια του πολιτισμού». Όταν του εξηγούν ότι η «δημιουργική καταστροφή» υπάρχει και στη φύση με τη μορφή της φυσικής πυρκαγιάς σε ένα δάσος η οποία το ανανεώνει και του δίνει ζωή απαντά: «στον καπιταλισμό όμως υπάρχει και ο εμπρηστής». 
Η φιλοσοφία του είναι απλή όπως η ζωή του: «Μόνο η συμπόνοια με ενδιαφέρει, είναι το μόνο για το οποίο αξίζει να παλεύει κανείς». Στον επικήδειο λέει: «Φρικτά και ειδεχθή πράγματα συμβαίνουν καθημερινά. Ευτραφείς, πλούσιοι και κομψοί, γεμάτοι απάτη και πέρα απ’ όλα τα όρια κακόβουλοι άνθρωποι δεν προσβάλλουν την αιτία που δημιουργεί ορφανά, δεν υπερασπίζονται τα δικαιώματα των φτωχών. Αλίμονο σε αυτούς που έχουν ξεχάσει τη δικαιοσύνη και την συμπόνοια γιατί θα μετρηθούνε με το μέτρο που μετράνε. Δεν αξίζουν αυτοί την τιμωρία;». 
Η ύλη και η λατρεία της από το σώμα φέρνει την δυστυχία. Αυτή απομόνωσε τον άνθρωπο στις πόλεις και τον οδήγησε στην συσσώρευση του πλούτου. Του έκλεισε τ’ αυτιά στη σοφία και τη γνώση οδηγώντας τον με την φιλαργυρία στην απομόνωση του εγωισμού του. Έτσι έχασε την ικανότητα να είναι σε μια κατάσταση ικανοποίησης και κατάντησε να βρίσκεται σε διαρκή ανησυχία για το αύριο και αυτά που αυτό θα φέρει. Οικοδομώντας τη δόξα του πάνω σε πτώματα άλλων, έχασε την απλότητα που στηρίζεται πάνω στην συμπόνοια. Χρησιμοποιώντας ως αποκλειστικό μέσο για τις επιδιώξεις του την απάτη ξέχασε ότι το μόνο που μεσολαβεί ανάμεσα στις σκέψεις και τις πράξεις είναι η καρδιά του. Τώρα αυτή τραυματίζεται μέσα στη στενή φυλακή που βρίσκεται κλεισμένη προκαλώντας αφόρητο πόνο στην παραμελημένη του ψυχή. Και τι άλλο είναι η εξομολόγηση εκτός από την κραυγή αυτής της πονεμένης ψυχής;
Δίνω ελάχιστη πίστη στους ήρωες. Σίγουρα θα υπάρχουν αλλά είναι δύσκολο ν' αναγνωρίσεις αν δεν έχουν γίνει τέτοιοι από τις συνθήκες που επικρατούσαν ή από καθαρή τύχη. 
Υπάρχουν τόσα πολλά παραδείγματα από ήρωες που κάτω από ένα άλλο καθεστώς, σε μια άλλη εποχή, σ' ένα άλλο μέρος θα περνούσαν για εγκληματίες˙ υπάρχουν επίσης τόσα πολλά παραδείγματα από ήρωες που με πολύ έκπληξη και τρόμο παρατήρησαν ότι είχαν γίνει ήρωες – ξεκάθαρα, γιατί δεν είχαν την ευκαιρία ή την ανάπαυλα να σκεφτούν για ποιο λόγο έκαναν αυτό που έκαναν – και οι οποίοι εκ των υστέρων, αφού τους εξαπάτησαν άλλοι, κατέληξαν στην άποψη για τον δικό τους ηρωισμό. Συνήθως πάρα πολύ ενθουσιώδη. Όχι, ο ηρωισμός έρχεται χωρίς κόπο, μα την δειλία την έχεις. 
Και τα πιο άβουλα κορόιδα μπορούν να γίνουν ήρωες. Μια αβέβαιη απόφαση, ins Blaue hinein*, μια τυχαία εκτελεσμένη, ασήμαντη πράξη, μπορούν έξω απ' αυτόν που τις αποφασίζει ή τις εκτελεί να έχουν τέτοιες συνέπειες που όλοι αργότερα, αν προκύπτει από μόνο του, σίγουρα πρέπει να προκύπτει, ότι ήταν πάρα πολύ καλά προπαρασκευασμένες αποφάσεις και προσεκτικά προμελετημένες ενέργειες. 
Οι ήρωες εμφανίζονται τόσο εύκολα επειδή είναι δύσκολο να δεχτείς τον παραλογισμό. Οι κρίκοι μ' αυτόν τον τρόπο γίνονται μεντεσέδες. Μια άχρηστη χιονόμπαλα από νιφάδες μοιάζει μετά από λίγο καιρό με σφαίρα. Ιστορικά γίνεται κάθε τυχαίο χτύπημα, μια καλά υπολογισμένη σκόπευση. Είναι η ράφτρα ιστορία η οποία κρεμά στα κουρέλια το καρτελάκι της τιμής. 
Όποιος σαν λυσσασμένος σκύλος τουφεκίζει ανθρώπους στην αντίσταση είναι ήρωας. Όποιος ως στρατιώτης μιας δύναμης κατοχής πάνω στο άγχος του τραβήξει την σκανδάλη είναι εγκληματίας. Ο νικητής παρασημοφορείται, ο ηττημένος λοιδορείται, κι ας πολέμησαν και οι δύο στο ίδιο πεδίο μάχης. Ο ήρωας είναι κάτι που μοιάζει με χαμαιλέοντα. Αν κάποιος έχει τη φήμη ήρωα, είναι δυνατόν ποτέ ο ίδιος να το αρνηθεί; Αλλάζει αμέσως στο χρώμα που του ταιριάζει. 
Ο ήρωας είναι σπάνιος, μόνο δειλούς έχει παντού. Εγώ αγαπώ περισσότερο τους δειλούς. 
Ένας δειλός δεν είναι δειλός από τύχη, αλλά στο βάθος της ύπαρξης του. Δεν είναι χαμαιλέοντας, αλλά θα είναι το ίδιο δειλός και στις δυο πλευρές του πεδίου μάχης. Δεν καταπιέζει κανένα και δεν αντιστέκεται. Είναι ντροπαλός, διότι αυτό που είναι στα μάτια των άλλων δεν του δίνει την δυνατότητα να έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. Είναι η δειλία του που μας εγγυάται ότι δεν θα διατυμπανίζει τη δειλία του. 
Ένας δειλός έχει χαρακτήρα. Τον αναγνωρίζεις πάντα. Ένας δειλός είναι έμπιστος. Είναι σε κάθε χώρα, κάτω από κάθε καθεστώς ο ίδιος δειλός. 
Ο ηρωισμός δεν υπάρχει χωρίς εθνικισμό και πατριωτισμό, ο δειλός είναι ο αληθινός κοσμοπολίτης. Θα έπρεπε να ιδρυθεί ένας διεθνής σύλλογος δειλών. 
Οι απαιτήσεις για να γίνεις δεκτός είναι απλές: όλοι είναι ευπρόσδεκτοι, υπό την προϋπόθεση να έχουν επαρκείς τάσεις φυγής. Υδροκέφαλοι, ξεροκέφαλοι, αναιδή στόματα, ντροπαλοί ασθματικοί, γυμνασμένοι φουσκωτοί, στραβόξυλα, όσο κι αν σκανδαλίζει τον συνάνθρωπο, κανένας δεν αποκλείεται από την συμμετοχή, αρκεί να μπορεί να τρέξει. Εγώ ο ίδιος θα προχωρούσα, αν η δειλία υπερείχε όσο και ο ηρωισμός, καμπουριασμένος από τα σιρίτια και τα παράσημα. Θα με πρότεινα διαθέσιμο για επίτιμο μέλος του συλλόγου – αν δεν ήμουν τόσο δειλός. 
Ο ηρωισμός είναι ηχηρός, η δειλία εργάζεται στην ησυχία. Ευτυχώς δηλαδή, γιατί αν σήκωναν και από ένα άγαλμα για όλους τους δειλούς του κόσμου δεν θα περίσσευε καθόλου χώρος για να μπορέσω να τραπώ σε φυγή. 

*[ΣτΜ] (γερ.) Έκφραση που σημαίνει να κάνεις κάτι χωρίς σκέψη, λόγο, σκοπό. 



Στον δρόμο ζουν 33.000 μαθητές στη Νέα Υόρκη!
Το χάπι του αμερικανικού ονείρου ξεκινάει από τους δρόμους στην γη της επαγγελίας. 
Η εικόνα των αστέγων στους δρόμους της Νέας Υόρκης είναι, δυστυχώς, οικεία. 
Ωστόσο τα στοιχεία που έρχονται στη δημοσιότητα δεν παύουν να προκαλούν αποτροπιασμό, καθώς ανάμεσά τους είναι και 33.000 μαθητές-παιδιά τα οποία πηγαίνουν κάθε μέρα στο σχολείο και μετά δεν έχουν χώρο για να διαβάσουν, να ξεκουραστούν, να κοιμηθούν. 
Πολλοί από τους μαθητές φιλοξενούνται τα βράδια σε διάφορα ιδρύματα, συχνά σε διαφορετικό κάθε νύχτα. Την τελευταία χρονιά ο αριθμός των άστεγων μαθητών αυξήθηκε κατά 15%, δηλαδή κατά 4.000. 
Σε κάποια σχολεία το ποσοστό των άστεγων μαθητών φτάνει το 10%. Η υπηρεσία εκπαίδευσης της Νέας Υόρκης θα διαθέσει 10 εκατομμύρια δολάρια για να προσφέρει ανακούφιση στη νεολαία, όμως αυτή μάλλον θα είναι προσωρινή. 
Ο λόγος για τον οποίο πολλές οικογένειες έχουν βρεθεί στον δρόμο είναι η δραστική αύξηση των ενοικίων και η ταυτόχρονη μείωση της κρατικής πρόνοιας.

24.4.17

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 20:00 Η διεξαγωγή της δίκης για τις επιθέσεις κατά προσφύγων, που έλαβαν χώρα την περασμένη Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017, μετά από μια ειρηνική συγκέντρωση κατοίκων της περιοχής Αγίων Αποστόλων και οι επιβληθείσες ποινές θα συζητούνται για πολύ καιρό όχι μόνον στους νομικούς κύκλους, αλλά και στην κοινωνία της Χίου και στην χώρα γενικότερα. 

Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Χίου, που δίκασε εξ αναβολής την Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017, με την διαδικασία του αυτοφώρου, αποδέχθηκε την πρόταση – καταπέλτη της εισαγγελέως κας Σπυριδούλας Σταυράτη, η οποία απέδωσε στον καταδικασθέντα κ. Ματθαίο Μερμηγκούση ρόλο υποκινητή δημόσιας βίας κατά ανθρώπων με βάση την φυλή τους, προτείνοντας την εφαρμογή του άρθρου 1 το αντιρατσιστικού νόμου 4285/2014. 

Δεν υπήρχαν επεισόδια από πρόσφυγες και μετανάστες, είπε χαρακτηριστικά στην αγόρευσή της. Κανένας αστυνομικός δεν είδε επεισόδια. Απέδωσε δε το πρώτο επεισόδιο στον κ. Μερμηγκούση, για τον οποίο τόνισε ότι διέδιδε αυτές τις πληροφορίες, προέβη σε δημόσια υποκίνηση βίας με πρόθεση κατά ανθρώπων με βάση την φυλή τους και έθεσε σε κίνδυνο μετανάστες. 

Προηγουμένως η κα Σταυράτη είχε χαρακτηρίσει εξευτελισμό σε μέγιστο βαθμό, μελανό σημείο για τον πολιτισμό μας ότι ο καταδικασθείς και κάποια άλλα άτομα είχαν βάλει τους πέντε πρόσφυγες – μετανάστες να γονατίσουν και κάποιο άλλο πρόσωπο βιντεοσκοπούσε την σκηνή. 

Αναφερόμενη δε στα θύματα της επίθεσης, τρεις νεαρούς δύο από την Συρία και έναν από το Ιράκ, είπε ότι τα τρία αυτά νέα παιδιά που κατέθεσαν δεν ανήκουν στην κατηγορία των παραβατικών που βλέπουμε να έρχονται στα δικαστήρια. 

Η εισαγγελέας πρότεινε – εκτός της υποκίνησης σε δημόσια βία και τις σωματικές βλάβες – την ενοχή του κατηγορουμένου για τα αδικήματα της αντιποίησης αρχής (κατετέθη ότι παρίστανε τον αστυνομικό), καθώς και της παράνομης βίας, που – ωστόσο – δεν έγιναν δεκτές από τον πρόεδρο του Μονομελούς κ. Γιώργο Παντελίδη, ο οποίος και τον κήρυξε αθώο των δύο αυτών κατηγοριών. 

Επί των ποινών η εισαγγελέας πρότεινε για τον κ. Μερμηγκούση φυλάκιση 18 μηνών για την υποκίνηση δημόσιας βίας (αντιρατσιστικός νόμος) και από έξι μήνες για κάθε περίπτωση σωματικής βλάβης για τους δύο μετανάστες, καθώς και χρηματική ποινή 10.000 ευρώ. Το δικαστήριο αποφάσισε τελικά ποινή 12 μηνών για την υποκίνηση βίας και από τρεις μήνες για τις σωματικές βλάβες, ήτοι εν συνόλω 18 μήνες με τριετή αναστολή, καθώς και χρηματική ποινή 5.000 ευρώ. 

Για τον έτερο κατηγορούμενο κ. Αναστάσιο Κομματά η εισαγγελέας πρότεινε ποινή φυλάκισης επτά μηνών, επειδή χαστούκισε έναν Σύριο, ακριβώς επειδή ήταν αλλοδαπός, η οποία και τελικά του επεβλήθη από τον πρόεδρο του δικαστηρίου. 

Μάρτυρες κατηγορίας κατέθεσαν οι δύο πρόσφυγες – μετανάστες, ένας Σύριος κι ένας Ιρακινός, που κτύπησε ο κ. Μερμηγκούσης, καθώς και ένας ακόμα Σύριος, που χαστουκίσθηκε από τον κ. Κομματά. Ο ένας μάρτυρας κατέθεσε ότι κτυπήθηκε με πτυσσόμενο γκλομπ. 

Σε ό,τι δε αφορά την κατηγορία ότι τα άτομα που τους εγκλώβισαν παρίσταναν τους αστυνομικούς, είπε χαρακτηριστικά ο ένας μάρτυρας ότι οι αστυνομικοί που έφτασαν αμέσως μετά το επεισόδιο και την επίθεση σε βάρος τους ήταν μορφωμένοι και μιλούσαν ευγενικά! 

Σε ό,τι αφορά τους μάρτυρες υπεράσπισης, οι οποίοι μίλησαν για σπάσιμο αυτοκινήτων από ομάδες προσφύγων, δεν αποδείχθηκε κάτι τέτοιο στο δικαστήριο, αφού ούτε οι ίδιοι, ούτε οι αστυνομικοί, ούτε και κάποιος άλλος είδε πρόσφυγες- μετανάστες να σπάνε αυτοκίνητα. 

Μίλησαν για ένα αυτοκίνητο με σπασμένο παρμπίζ στην οδό Καρπασίας, πίσω από το κτίριο του ΔΗΠΕΘΕ, το οποίο ο ιδιοκτήτης του και μάρτυρας υπεράσπισης είπε ότι βρήκε σπασμένο το βράδυ της Πέμπτης και ο ίδιος πήγε στην αστυνομία το βράδυ του Σαββάτου!  
Το αυτοκίνητο αυτό ούτε αστυνομικοί, ούτε κάποιος άλλος μάρτυρας είδε, ενώ αστυνομικός που κατέθεσε ως μάρτυρας είπε ότι είδαν κάποια σπασμένα γυαλιά στην οδό Δημοκρατίας, που τους είπαν ότι έγινε η ζημιά, αλλά δεν βρήκαν σπασμένο αυτοκίνητο! 

Ο πρόεδρος του δικαστηρίου κ. Γιώργος Παντελίδης, κλείνοντας την διαδικασία, τόνισε ότι τα μέτρα πρέπει οι αρμόδιοι να τα λαμβάνουν και ως κοινωνία πρέπει να έχουμε όρια. 

Να σημειώσουμε, τέλος, ότι η εισαγγελέας εξέφρασε τα αισθήματα σεβασμού προς τους πολίτες της Χίου για τον τρόπο που υποδέχθηκαν τους πρόσφυγες και μετανάστες και την ανθρωπιά που επέδειξαν, ενώ επεσήμανε και η ίδια ότι έχει διαταραχθεί η καθημερινότητα των πολιτών από το προσφυγικό – μεταναστευτικό. 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 18:57 Με μια απόφαση που αποτελεί σταθμό για τα δικαστικά χρονικά της Χίου, αλλά και πανελληνίως, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Χίου καταδίκασε με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο 4285/2014 (άρθρο 1) σε φυλάκιση 12 μηνών και συνολικά μαζί με τις σωματικές βλάβες 18 μηνών, καθώς και χρηματική ποινή 5.000 ευρώ, τον κ. Ματθαίο Μερμηγκούση, ενώ για απρόκλητη έργω εξύβριση σε φυλάκιση επτά μηνών τον κ. Αναστάσιο Κομματά

Το δικαστήριο, που συνεδρίασε με την διαδικασία του αυτοφώρου την Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017, με την αναφερόμενη απόφασή του στέλνει αυστηρό μήνυμα σε όλες τις κατευθύνσεις σε σχέση με την αντιμετώπιση του προσφυγικού – μεταναστευτικού. 

Μεγαλύτερες ποινές και ενοχή και για άλλες κατηγορίες για τον πρώτο κατηγορούμενο είχε προτείνει η εισαγγελέας κα Σπυριδούλα Σταυράτη, ενώ ο πρόεδρος κ. Γεώργιος Παντελίδης επέβαλε τελικά τις αναφερθείσες ποινές με τριετή αναστολή και για τους δύο καταδικασθέντες. 


Οι κατακτητές σας βοηθάνε να ανακαλύψετε τις θηριωδίες τους 
Γιάννης Λαζάρου
Τώρα δεν χρειάζεται να κουράζεστε. Φροντίζουν για όλα οι Γερμανοί με την βοήθεια των γερμανοτσολιάδων όπως πάντα. Αφού έλυσαν τα θέματα της τοπικής αυτοδιοίκησης με την "Ελληνογερμανική Συνέλευση", αφού δημιούργησαν και το "Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον", τώρα σας ξεναγούν και στην πρωτεύουσα της αποικίας τους δείχνοντάς σας την παρουσία τους εδώ και πολλά χρόνια. 
Απλά θα κρατάτε το κινητό στο χέρι και ο ψηφιακός ξεναγός θα σας λέει: «Εδώ στην Καισαριανή εκτελέστηκαν 200 κακοί», «Εδώ στην Κοκκινιά  έγινε μπλόκο και μαζέψανε στην πλατεία 20.000 Κοκκινιώτες, μετά οι καλοί κουκουλοφόροι ξεδιάλεγαν τους κακούς να τους πάνε για εκτέλεση», «Εδώ ξεκοίλιασαν τον Στέλιο Καρδάρα αφού του ξερίζωσαν τα γεννητικά όργανα», «Σε αυτό το σημείο άδειαζε τα σκελετωμένα πτώματα από την πείνα το κάρο», «Τώρα περνάτε από την οδό Μέρλιν όπου ήταν το αρχηγείο της αγαπημένης μας Γκεστάπο και μάζευαν τους κακούς για να τους βασανίζουν», «Εδώ βασανίστηκε και εκτελέστηκε η Ηλέκτρα γιατί έπαιρνε εντολές από την πατρίδα της και όχι από τα στρατεύματα κατοχής», «Εδώ ήταν ένα ωραίο χωράφι γεμάτο λαχανίδες που πρόσφεραν δωρεάν οι καλοί Γερμανοί στους Έλληνες» τελειωμό δεν έχουν τα σημεία τα οποία θα σας οδηγεί το «κινητό». Θα χρειαστείτε χρόνο και μια απλή εφαρμογή που θα λάβετε δωρεάν από τους Γερμανούς φυσικά. 
Όλα γίνονται με την σύμφωνο γνώμη της «ελληνικής κυβέρνησης» αφού η εφαρμογή ονομάζεται «Γερμανικά Ίχνη στην Ελλάδα» και χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών με κονδύλια του Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον. 
Ξεναγός θα είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Βατόπουλος της «Καθημερινής», που γνωρίζει καλά την πόλη και τα μυστικά της και θα εμπλουτίσει τις πληροφορίες της εφαρμογής. 
Για να μάθετε και ιστορία θα σας ενημερώσουν για όλα. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν τα σημεία με γερμανικές αναφορές, ξεκινώντας από τον Βαυαρό βασιλιά Όθωνα και τον Σάξονα αρχιτέκτονα Τσίλλερ και φτάνοντας ως την περίοδο της εθνικοσοσιαλιστικής Κατοχής
Προσέξατε πως την Ναζιστική κατοχή την ονομάζουν εθνικοσοσιαλιστική κατοχή και το κ είναι κεφαλαίο; Καθόλου τυχαίο. Όπως είπε και το όργανό τους, ο Τσίπρας, «ένα ΟΧΙ το '40 δημιούργησε χιλιάδες θύματα». Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Πρέπει οι καλοί ραγιάδες να έχουν και καλή γνώμη για τα αφεντικά. 
Δεν θα είσαστε απλά σκλαβάκια αλλά τα δικά τους σκλαβάκια με καλή γνώμη για όλους τους Γερμανούς που πέρασαν ρήμαξαν και σκότωσαν εδώ και 200 χρόνια. 
Προϋπόθεση για να πάρετε μέρος στην ξενάγηση είναι να έχετε κατεβάσει προηγουμένως την εφαρμογή «Γερμανικά Ίχνη», καθώς και να έχετε δηλώσει συμμετοχή (online εγγραφή). 
Όλα αυτά τα «πολιτισμένα» και «προχωρημένα» αποδεκατίζουν τον ήδη κατακρεουργημένο πληθυσμό που έχει απομείνει. Συντονισμένα η γερμανική κυβέρνηση ρίχνει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ την ίδια χρονική περίοδο με δύο από τα  πολλά όπλα που έχει δημιουργήσει. Από τη μία χτυπάει αλύπητα την ιστορική Μνήμη ξεπλένοντας τον ναζισμό μέσω της έκθεσης "Documenta 14" και από την άλλη με το Ινστιτούτο Γκαίτε να τιμά τα βήματα βαυαρών κατακτητών και ναζιστών μακελάρηδων στην πρωτεύουσα της χώρας με τα περισσότερα θύματα των ναζί παγκοσμίως (βάση πληθυσμού). 
Η Γερμανία ως χώρα ακόμα και αν φοράει σήμερα έναν δημοκρατικό μανδύα χρησιμοποιεί την προπαγάνδα του Γκέμπελς ρίχνοντας φίλια πυρά πολιτισμού και αδελφοποίησης αφού πρώτα διέλυσε την Ελλάδα οικονομικά μέσω ενός ανύπαρκτου χρέους, μιας υπερμεγέθους δανειοδότησης και βέβαια κρατώντας το μεγαλύτερο ποσοστό των χρεωγράφων αλλά και του ESM που έδεσε χειροπόδαρα την χώρα για 32,5 χρόνια επιτήρησης. 
Η documenta στήνει μαρμάρινη σκηνή 300 κιλών στο λόφο του Φιλοπάππου
 
Οι υποτακτικοί που λένε ΝΑΙ σε όλα με θαυμασμό στήνουν το μνημείο του «πεθαμένου πρόσφυγα» γιατί το «λευκό μάρμαρο μνημειοποιεί την ιδέα της προσφυγικής κρίσης». 
Αυτά λέει η «καλλιτέχνιδα». 
Το «έργο» θα συνομιλεί με τον Παρθενώνα. Αυτά και άλλα ωραία συμβαίνουν αφού αντίσταση δεν υπάρχει από πουθενά. 

Τα μάρμαρα της Καναδής Ρεμπέκα Μπελμόρ 
Οι επιφυλάξεις για το έργο της Καναδής καλλιτέχνιδας Ρεμπέκα Μπελμόρ, η οποία πρότεινε την εγκατάσταση μιας μαρμάρινης σκηνής στον λόφο του Φιλοπάππου, δίπλα σε μονοπάτι που χάραξε ο Πικιώνης, αναιρέθηκαν γρήγορα από το ΚΑΣ μπροστά στον κίνδυνο να δυσαρεστηθούν τα αφεντικά. 
Η Φωκίδη έδωσε τις τεχνικές διευκρινίσεις που χρειάζονταν, δηλαδή πόσο θα ζυγίζει το έργο (300 κιλά), πώς θα μεταφερθεί (με ειδικό γερανό τύπου αράχνης, σε δυο μέρη), πού θα σταματήσει ο γερανός (στο φυλάκιο ή πιο πίσω) και πώς θα μεταφερθεί το έργο ως το σημείο εγκατάστασής του (με ελαστικό διάδρομο πάνω σε κόντρα πλακέ, ο οποίος θα απορροφά τους κραδασμούς). 
Στην ερώτηση γιατί επιλέχθηκε το συγκεκριμένο σημείο, η διευθύντρια του καλλιτεχνικού γραφείου της documenta στην Αθήνα σημείωσε, ότι στόχος είναι η «συνομιλία» του έργου με τον Παρθενώνα, το οικουμενικό μνημείο, αλλά και με τη σύγχρονη τοπογραφία, ενώ η σκηνή, που παραπέμπει στις κατοικίες ιθαγενών του Καναδά, έχει πολλαπλά νοήματα: την επισφάλεια, την λιτότητα, την προσφυγιά, το υποκατάστατο του σπιτιού. 
Ο καθηγητής Μανόλης Κορρές ρώτησε γιατί επιλέχθηκε το μάρμαρο, ένα υλικό που έχει υποβαθμιστεί στην Ελλάδα λόγω της κατάχρησής του, και όχι μια άλλη πέτρα, που θα εναρμονίζεται καλύτερα και στο Κάσελ της Γερμανίας. 
Μεταξύ των διευκρινίσεων που δόθηκαν ήταν ότι το λευκό μάρμαρο μνημειοποιεί την ιδέα της προσφυγικής κρίσης, ενώ η οξύμωρη κατάσταση της βαριάς μαρμάρινης σκηνής που μεταφέρεται δύσκολα από τη μία χώρα στην άλλη (σε αντίθεση με το ελαφρύ τύπου ιγκλού «σπίτι» των ιθαγενών), έχει μια επιπλέον «ανάγνωση»: τη δυσκολία μετακίνησης των προσφύγων. 
Όσο για την επιλογή του λευκού μαρμάρου, η καλλιτέχνις (που δεν παρέστη στο ΚΑΣ) θεώρησε ότι το χρώμα αυτό μπορεί να εναρμονιστεί με το περιβάλλον.

ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΔΡΟΜΟΣ

Ads Place 970 X 90


ΕΛΛΑΔΑ

ΚΟΣΜΟΣ

MAGAZINO