Προσφατα

ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ

REPORTAGE

FOLDERS

EDITORIAL

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Advertise Space

στον Τοίχο

ΤΟΙΧΟΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ

ΠΡΟΣΩΠΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

20.9.16

Στο Τουρκμενιστάν των πέντε εκατομμυρίων κατοίκων όπου κύρια πηγή εισοδήματος είναι το φυσικό αέριο. έφτιαξαν ένα αεροδρόμιο στην πρωτεύουσα Ασγκαμπάτ που στοίχισε 2,3 δις δολάρια. 
Δεν προλάβαιναν να προσγειώνονται και να απογειώνονται τα αεροπλάνα μεταφέροντας 105,000 χιλιάδες τουρίστες όλο το 2015. 
Το σχέδιο έπρεπε να είναι και λίγο επιβλητικό και λίγο άγριο να θυμίζει και το δικτατορικό καθεστώς της χώρας. Γι' αυτό επιλέχτηκε ένα γεράκι που πετάει (τι σύμπτωση) και είναι και άγριο και θυμίζει και λίγο τον Κουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέντοφ (αυτός είναι αετός βέβαια). 
Για να μην κατηγορούνται άδικα οι χώρες της πρώην σοβιετικής ένωσης για διαφθορά παραθέτουμε το χρονικό της ανάθεσης και δημιουργίας του αεροδρομίου. 
Ως γνωστόν, το 1992 η πρόταση της γερμανικής εταιρίας για την κατασκευή του νέου αεροδρομίου Αθηνών ήταν ύψους 1,76 δισεκατομμυρίων μάρκων. Το 1995, όπως άπαντες ενθυμούνται, η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε την προηγούμενη κυβέρνηση της Ν.Δ. για αποικιακή συμφωνία με τη Hochtief. Αυτό, όμως, δεν εμπόδισε την αύξηση του κόστους του έργου στα 2,1 δισ. ευρώ αρχικώς και κατόπιν, με την ολοκλήρωσή του το 2001, περίπου στα 2,3 δισ. ευρώ. 
Πάντως, δεν λείπουν και εκείνες οι απόψεις, σύμφωνα με τις οποίες το τελικό κόστος ήταν μεγαλύτερο.
Μπερδέψαμε τα δις. Μας συγχωρείτε. 
Σαν καλός νοικοκύρης πούλησες το σπίτι σου και για πολλούς λόγους τακτοποίησες το χρήμα στην τράπεζα. Αν αυτό έγινε από το 2000 και μετά τότε θα κατηγορηθείς με "αποδείξεις" πως ξέπλυνες μαύρο χρήμα και θα κληθείς θα πληρώσεις φόρο. 
Θα κάνουν έλεγχο σε όλες τις αγοραπωλησίες σε βάθος δεκαετίας και αν τα χρήματα στο λογαριασμό του καθενός ήταν παραπάνω από την αντικειμενική αξία που αναγράφεται στα συμβόλαια δεν θα δικαιολογούνται και θα χαρακτηρίζονται αδήλωτα εισοδήματα. Μάλιστα θα χαρακτηρίζονται από τους ελεγκτές ως ως «αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας», με απρόβλεπτες συνέπειες για τον ελεγχόμενο. 
Με πρόσχημα τους ελέγχους για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, όποιος ελέγχεται για οποιονδήποτε λόγο από τις ΔΟΥ ή το ΣΔΟΕ κινδυνεύει να βρεθεί υπόλογος για ξέπλυμα «μαύρου χρήματος», επειδή η εφορία σε κάθε έλεγχο που διεξάγει αναδρομικά από το 2000 και μετά, με βάση τις νέες έμμεσες τεχνικές ελέγχου ή στα πλαίσια έρευνας ύστερα από καταγγελίες, πληροφορίες, «λίστες» κλπ, περνά από «κόσκινο» όλες τις κινήσεις των τραπεζικών λογαριασμών στην υπό διερεύνηση περίοδο. Στους ελέγχους αυτούς, η εφορία δεν δέχεται ότι τα πχ 100.000 ευρώ ή 300.000 ευρώ που κατατέθηκαν στην τράπεζα και ξεπερνούν την αντικειμενική αξία που γράφτηκε στα συμβόλαια, είναι χρήματα από εκείνη την πώληση και τα αντιμετωπίζει ως «μαύρο χρήμα» από άλλες πηγές που δεν δηλώθηκαν. 
Παράδειγμα: 
Αν ένα ακίνητο πουλήθηκε 300.000 ευρώ αλλά στα συμβόλαια γράφτηκε αξία 100.000 (αντικειμενική), ένας αναδρομικός έλεγχος στις καταθέσεις του πωλητή δείχνει σαν αδικαιολόγητη κατάθεση τα 200.000 ευρώ. Ο ιδιοκτήτης μπορεί να είχε δηλώσει και τα 300.000 ευρώ στο Ε1 την χρονιά εκείνη, αλλά δεν είχε πληρώσει φόρο γιατί τα χρήματα από εκποίηση περιουσιακού στοιχείου δεν θεωρείτο εισόδημα (πλην του 2005 που ίσχυσε για μια χρονιά ο φόρος υπεραξίας ακινήτων). 
Οι ελεγκτές δεν πείθονται όμως ότι τα 200.000 ευρώ είναι από εκείνη τη συναλλαγή, γιατί δεν αποδεικνύεται από τα συμβόλαια. Αντί να πληρώσει όμως φόρο πχ 80.000 ευρώ (40% των 200.000 ευρώ), ο ιδιοκτήτης μπορεί να καταθέσει συμπληρωματική δήλωση εμφανίζοντας σαν τίμημα τις 300.000 ευρώ. 
Τότε πληρώνει φόρο 3% στη διαφορά (6000 ευρώ στις 200.000 ευρώ) για να γλιτώσει τα χειρότερα. 
Η λύση αυτή είναι πολύ οικονομικότερη και από την νέα ρύθμιση «πληρώστε και γλιτώστε» που θα τεθεί άμεσα σε εφαρμογή, για το «μαύρο χρήμα» -που σε πολλές περιπτώσεις όμως είναι απλώς λεφτά που φυλάχτηκαν «στο στρώμα» από τον φόβο χρεωκοπίας και έγιναν ανάληψη και επανακατάθεση σε τράπεζες. 
Σε διαφορετική περίπτωση πάντως, αν ο ελεγχόμενος δεν θέλει να πληρώσει για φόρους που δεν οφείλει, θα μπλέξει με προσφυγές και δικαστήρια, αλλά με αμφίβολα αποτελέσματα και μεγάλη ταλαιπωρία (πχ δέσμευση λογαριασμών, πληρωμή του 50% της ποινής που θα του βεβαιωθεί κλπ).

18.9.16

Σήμερα το όπλο της τρομοκρατίας των λευκών κολάρων είναι το ευρώ. Το ευρώ δεν είναι χρήμα που αντιστοιχεί σε χρυσό ή στα εμπορεύματα που παράγονται στην κοινωνία, αλλά είναι ένα μέσον για την δημιουργία χρέους στις χώρες που το χρησιμοποιούν, άρα είναι μέσον για την υποδούλωσή τους.

Το ευρώ ως νόμισμα δεν είναι αξιόγραφο, δηλαδή αποδεικτικό αξίας, αλλά χρεόγραφο, δηλαδή αποδεικτικό χρέους. Στηρίζεται σε ένα οικονομικό κατασκεύασμα που λέγεται fiat money, δηλαδή έχει αξία μόνο και μόνο επειδή το είπε η ΕΕ! Ένα νόμισμα των 50 ευρώ δεν αντικατοπτρίζει ισόποση αξία, αλλά χρέος 50 ευρώ συν τον τόκο προς τον εκδότη. Το ευρώ παράγεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και διανέμεται στις τράπεζες των χωρών της ευρωζώνης σαν δάνειο με επιτόκιο. Αυτές με τη σειρά τους το δανείζουν στα κράτη με μεγαλύτερο επιτόκιο. Δηλαδή από την πρώτη στιγμή που το παίρνει κάποιος στα χέρια του είτε πρόκειται για τράπεζα είτε για κράτος είτε για άτομο είναι χρεωμένος και, μάλιστα έχει αποδεχθεί το χρέος του, ακριβώς όπως όταν δανείζεται από ένα τοκογλύφο.
Όταν η Ελλάδα δανείζεται για να πληρώσει τόκους, φορτώνεται ακόμα μεγαλύτερο χρέος. Ταυτόχρονα η χρήση του ευρώ εντείνει τον νόμο της ανισόμετρης οικονομικής ανάπτυξης, αφού οι αδύναμες οικονομικά χώρες δεν μπορούν να ασκήσουν κανένα είδος νομισματικής πολιτικής για τον έλεγχο του πληθωρισμού ή τον αντιπληθωρισμού, της πορείας των εξαγωγών τους, της ενίσχυσης ή όχι κλάδων της παραγωγής, των δημοσιονομικών τους προβλημάτων κ.λπ. Έτσι παραμένουν έρμαιο στα «καπρίτσια» της Ε.Κ.Τ., των θελήσεων των ισχυρότερων, ανταγωνιστικότερων χωρών, του παρασιτικού τραπεζικού συστήματος και των πτωματοφάγων «οίκων» και «ινστιτούτων». Μέσω του ευρώ τα ελλείμματα των πιο αδύναμων χωρών γίνονται πλεονάσματα των ισχυροτέρων.

Όταν μια χώρα αποποιείται το εθνικό της νόμισμα χάνει την εθνική της κυριαρχία. Σήμερα καμία ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να νομοθετήσει ο,τιδήποτε, αν δεν το εγκρίνουν οι τοκογλύφοι. Στο εσωτερικό δεν μπορεί να ασκήσει ανεξάρτητη οικονομική και κοινωνική πολιτική και στο εξωτερικό δεν μπορεί να κινηθεί σύμφωνα με τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντά της. Είναι αναγκασμένη να κινείται αποκλειστικά στα πλαίσια που της έχουν θέσει οι τοκογλύφοι επικυρίαρχοί της. (Σημ. Η Γερμανία δεν έχει χάσει την εθνική της κυριαρχία, αφού η ίδια επέβαλλε το ευρώ με τις λειτουργίες που την συμφέρουν. Οποιαδήποτε μειονεκτήματα που προέρχονται από το γερμανικό χρέος που ανέρχεται περίπου στο 75%-76% του ΑΕΠ της υπερκαλύπτονται από την οικονομική και πολιτική υποταγή των υπόλοιπων χωρών σ’ αυτήν. Τα ελλείμματα των χωρών όπως η Ελλάδα γίνονται γερμανικά πλεονάσματα).
Η έλλειψη εθνικού νομίσματος και η υποταγή της Ελλάδας στο ευρώ έχει οδηγήσει σε δραματική επιδείνωση των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων της, σε απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της και σε υποβάθμιση της γεωπολιτικής αξίας της. Το δημόσιο χρέος, που αυξήθηκε δραματικά από την ημέρα της υιοθέτησης του ευρώ, και η απαίτηση των τοκογλύφων για συνεχή πληρωμή τόκων ανέδειξαν ακραία προδοτικές κυβερνήσεις οι οποίες αποδέχθηκαν την επιβολή των μνημονίων καταδίκασαν την οικονομία σε συνεχή αιμορραγία, την παραγωγική βάση σε συνεχή απαξίωση και τον ελληνικό λαό σε συνεχώς μεγαλύτερη φτωχοποίηση και εξαθλίωση. Μέσα στον κόσμο του ευρώ το ελληνικό κοινοβούλιο δεν μπορεί ούτε καν να συζητήσει οποιοδήποτε νομοσχέδιο, αν δεν εγκριθεί πρώτα από τους φασίστες του ευρώ. Η σημερινή, όπως και οι προηγούμενες «ελληνικές» κατοχικές κυβερνήσεις, επιβάλλει αλλεπάλληλες φοροκαταιγίδες, ιδιωτικοποιεί και ξεπουλά τη δημόσια περιουσία, όχι επειδή πιστεύει ότι έτσι θα «ελαφρυνθεί» το δημόσιο χρέος, αλλά για να υπηρετήσει τα συμφέροντα του ευρώ και της ευρωζώνης. Το «η Γερμανία υπεράνω όλων» είχε γίνει η σημαία των προηγουμένων «ελληνικών» κυβερνήσεων και η σημερινή την ανεμίζει επίσης.

Για να μπορέσουν να περάσουν τους επαίσχυντους νόμους που διευκολύνουν τα ευρωφασιστικά συμφέροντα, για να προλάβουν και να καταστείλουν τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού (οι αντιδράσεις θα εκδηλωθούν κατ’ ανάγκην) και για να τον τρομοκρατήσουν, οι τοκογλύφοι και οι «ελληνικές» κυβερνήσεις της προδοσίας συρρίκνωσαν και συρρικνώνουν την δημοκρατία, επιβάλλουν όλο και περισσότερους αυταρχικούς νόμους, έχουν καταντήσει κουρελόχαρτο το ελληνικό Σύνταγμα, περιφρονούν αποφάσεις δικαστηρίων, ακόμα και του ΣτΕ. Εκφασίζουν την ελληνική κοινωνία προωθώντας σε θέσεις εξουσίας διεφθαρμένους πολιτικούς, επιχειρηματίες και οδηγητές γνώμης. Αθωώνουν εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου δημιουργώντας καθεστώς ατιμωρησίας και ενθαρρύνοντας ανάλογες συμπεριφορές, και δίνουν εξουσίες ακόμα και στους πιο ασήμαντους και πειναλέους σφογγοκωλάριούς τους για να αυθαιρετούν, να βιαιοπραγούν και να τρομοκρατούν τους πολίτες σε κάθε ευκαιρία και με κάθε αφορμή. Η εμμονή να διατηρηθεί η ύπαρξη και κυριαρχία του ευρώ δημιουργεί και επιβάλλει πολιτικές που οδηγούν την πλειοψηφία του ελληνικού λαού σε γενικευμένη φτώχεια και εξαθλίωση, στον αποκλεισμό του από βασικά κοινωνικά αγαθά και σε περιορισμό των πολιτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων του. Το ευρώ είναι φορέας πολιτικών και συμπεριφορών στυγνής καταπίεσης και τρόμου. 

Ο ελληνικός λαός πρέπει να επικεντρωθεί στην απαλλαγή του από αυτό το αποικιοκρατικό χωρίς αξία νόμισμα και στην δημιουργία εθνικού νομίσματος. Με τη δημιουργία του εθνικού νομίσματος και τον συνδυασμό του με ένα πακέτο μέτρων που, ανάμεσα σε άλλα, πρέπει να περιλαμβάνει μονομερή διαγραφή του δημόσιου χρέους κατά 100% και πλήρη σεισάχθεια του ιδιωτικού χρέους, θα πραγματοποιηθεί ένα αποφασιστικό βήμα μπροστά για την ελληνική κοινωνία. Η θέση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού θα βελτιωθεί από την πρώτη, κιόλας, μέρα, παρά τους ισχυρισμούς διαφόρων σχολαστικών σκεπτικιστών οι οποίοι «δεν» βλέπουν την σημερινή κατάντια και επιμένουν «να καταπίνουν την κάμηλον και να διυλίζουν τον κώνωπα». 

Όμως τίποτα δεν θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί χωρίς την δημιουργία ενός ανάλογου μετώπου που θα συγκεντρώνει ή θα έχει την καθαρή επιδοκιμασία της πλειοψηφίας της μάζας.


Υ.Γ.α): Προπαγανδιστικά επιχειρήματα του τύπου «Αν φύγουμε από την ΕΕ θα βρεθούμε σε απομόνωση» προδίδουν ανύπαρκτη σκέψη και απευθύνονται σε ανάλογο ακροατήριο. Η προσκόλληση στο ευρώ και τις πολιτικές που απορρέουν από αυτό έχει απομονώσει την Ελλάδα από παραδοσιακούς και από καινούργιους εν δυνάμει συμμάχους. Όταν η Ελλάδα αποδεσμευτεί από αυτόν τον εφιάλτη, οι άμεσες και μακροπρόθεσμες προοπτικές για πολλές και ισχυρές συμμαχίες είναι σχεδόν απεριόριστες. 

Υ.Γ.β):Προπαγανδιστικά επιχειρήματα του τύπου «Δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς δάνεια, αφού δεν έχουμε βιομηχανία», επίσης ανήκουν στην κατηγορία του «Ανεγκέφαλου». Θα ζήσουμε ασύγκριτα καλύτερα όταν οι θάλασσες δισεκατομμυρίων που αρπάζουν κάθε τόσο οι τοκογλύφοι διοχετευθούν στην παραγωγική διαδικασία και την βελτίωση του επιπέδου του ελληνικού λαού.

16.9.16

του Γιάννη Λαζάρου
Μεγάλος ντόρος γίνεται τελευταία με τους πρόσφυγες και τα προβλήματα που έχουν οι κατοικοεδρεύοντες στην φυλετικά πεντακλίνερ Γραικία. Το μοναδικό πρόβλημά τους είναι οι πρόσφυγες. Οι αναλύσεις παίρνουν και δίνουν από "ειδικούς" από "πατριώτες" από σούπερ ντούπερ πατριώτες επαναστάτες, γενικά από Γραικιστανούς που τρομάζουν στην ιδέα ότι θα πέφτουν στα τέσσερα με τουρλωμένο τον κώλο να προσκυνάνε έναν άλλον θεό, που όπως τους δίδαξαν είναι εχθρός.
Η Ελληνοχριστιανική πίστη κινδυνεύει και είναι έτοιμοι να ριχτούν στην μάχη να σώσουν και την Ελληνική και την Χριστιανική. Όλα για την πίστη και την καθάρια ράτσα. Η σχέση του ελληνοχριστιανισμού είναι ακριβώς ίδια με το φαντορετσινόλαδο, αλλά αυτό  δεν αφορά στα πραγματικά προβλήματα των "αγωνιστών". 
Εκείνο που δεν μας λένε όλοι αυτοί οι "αναλυτές" και "πατριώτες" είναι το ότι αν επιχειρηθεί να ισλαμοποιηθεί το Γραικιστάν οι ίδιοι θα γίνουν οι φανατικότεροι, οι μπροστάρηδες, οι μαχητές της νέας χαραυγής στην Γραικία. Είναι αυτοί που δεν είπαν ποτέ όχι σε κανένα αφεντικό και δέχτηκαν αδιαμαρτύρητα τις επιταγές όποιας σφαίρας επιρροής πέρασε από την χώρα εδώ και πολλά χρόνια. 
Μάλιστα, έγιναν σκληρότεροι από τα αφεντικά τους για να τα υπηρετήσουν και να επιβάλουν τα θέλω τους δολοφονώντας και ξεσκίζοντας ζωές συντοπιτών τους που αντιστάθηκαν. 
Ξεκινώντας μια αναδρομή από την εποχή που αναρωτιόνταν ο νέος "γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει πατέρα" και φτάνοντας στους σημερινούς πατεράδες που τρέμουν τα "άρρωστα" προσφυγάκια θα διαπιστώσουμε πως σε τίποτε οι Ελληνοχριστιανοί δεν είπαν όχι στα αφεντικά τους. Όταν διατάχτηκαν να σηκώσουν το χέρι με τεντωμένη την παλάμη για να δημιουργήσουν τον Γ' Ελληνικό πολιτισμό, δεν το έκαναν απλώς πειθήνια. Ό,τι βρέθηκε στο δρόμο τους το κατακρεούργησαν. Όσο μεγαλύτερη η λύσσα εναντίον των αντιστασιακών τόσο πιο πολλά τα εύσημα από τα αφεντικά. Την δουλειά των αφεντικών δεν πρόλαβαν να την τελειώσουν γιατί ήρθαν άλλα αφεντικά. 
Πάλι μπροστάρηδες στα θέλω των νέων αφεντικών έγιναν οι καλύτεροι ταγματασφαλίτες, γερμανοτσολιάδες, κουκουλοφόροι ξεκινώντας από την αρχή το ξέσκισμα συντοπιτών. Αυτά είχαν διαταχθεί να κάνουν αυτά έκαναν. Ο,τι πει ο αφέντης. 
Με συνοπτικές διαδικασίες υπηρέτησαν την αυτοκρατορία που εκείνη την εποχή παρέδωσε την γκαρσονιέρα Γραικία στους Αμερικάνους. Οι "πιστοί" πάλι μπροστάρηδες να υπηρετήσουν το νέο αφεντικό. Αμέτρητες ζωές πετάχτηκαν και βασανίστηκαν για τα θέλω των νέων αφεντικών. Όχι μόνο αυτών που αντιστάθηκαν αλλά και απλών ανθρώπων που μπορεί να μην χώνευε ο κάθε "πιστός". 
Αυτά τους διέταξαν να κάνουν αυτά έκαναν. Φυσικά όλα αυτά τα χρόνια ο "πατριωτισμός" ήταν ο φερετζές του αίσχους που βίωνε η χώρα. Οι "πατριώτες" έγιναν οι καλύτεροι "εθνικιστές" με ταμπέλες που αλλάζουν ανάλογα με τις επιταγές των αφεντικών διότι η γκαρσονιέρα πρέπει να έχει "δημοκρατία". 
Αν διαταχτούν οι "πατριώτες" της οιασδήποτε απόχρωσης -από την μαύρη του "εθνικισμού", μέχρι την ροζ της "πατριωτικής αριστεράς"- να ισλαμοποιήσουν το Γραικιστάν θα πουν όχι; Σε τι και σε ποιον είπαν όχι τόσα χρόνια; Σε κανέναν και τίποτε. Είναι καλή μπίζνα το παρακράτος για ανεγκέφαλους τεμπέληδες. Θα σκύψουν και θα γίνουν οι φανατικότεροι... για την "πατρίδα" πάντα. Πολύ εύκολα ο Ελληνοχριστιανός  θα γίνει Ελληνοϊσλαμίστας και θα ξεσκίζει πάλι για τα νέα ιδανικά που θα θέλουν να πλασάρουν τα αφεντικά. 
Ποιοι πιστεύετε πως θα ήταν οι καλύτεροι "Κομμουνιστές" αν νικούσε (λέμε τώρα) τότε παλιά το ΚΚΕ και  στην Ελλάδα ήταν άλλο το καθεστώς; Μα φυσικά οι ίδιοι "πατριώτες". Πιστεύετε πως δεν θα κατέφθανε σε χρόνο μηδέν ο Γέρος της Τρομοκρατίας τυλιγμένος με κόκκινη σημαία;   Όσο και να μειδιάτε θα είχατε σιχαθεί τους σύγχρονους "Λεωνίδες" που θα είχαν τατουάζ τον Στάλιν στο μπράτσο. 
Τα δουλικά αυτά δεν έχουν πίστη ούτε σε θεό, ούτε σε Άνθρωπο, ούτε σε ιδεολογία, ούτε σε πατρίδα. Είναι res φτιαγμένα να υπηρετούν κάθε αφέντη. Είναι το εργαλείο των ισχυρών απέναντι στους αντιφρονούντες που στο κύταρρό τους κυλάει η δικαιοσύνη. 
Τα θέλω των αφεντικών δείχνουν προς το παρόν πως η ισλαμοποίηση του Γραικιστάν δεν τους συμφέρει. Γιατί να το κάνουν άλλωστε; Όλα δικά τους είναι και οι υπηρέτες αυξήθηκαν. Οι αναλύσεις των "πατριωτών" και ο φόβος που σπέρνουν είναι και το παιχνίδι που αποπροσανατολίζει το βλέμμα και την σκέψη από τον πραγματικό στόχο. Αυτά διατάχτηκαν να κάνουν, αυτά κάνουν.- 

15.9.16

Είμαι ένας γαμημένος μουσουλμάνος, γροθιά, κνήμη, πούτσος. 
Δε θα γυρίσω πίσω στην πατρίδα μου 
(δεν έχω πατρίδα). 
Είμαι μια υγειονομική απειλή, 
ένα μίασμα, 
δεν ανήκω σε καμιά πολιτισμένη φυλή. 
Τι χαλάει την εικόνα της χώρας σας 
τα δόντια ή η γλώσσα μου; 
Στο στήθος μου γεμάτα μετανάστες 
ξοκέλλουνε τα σαπιοκάραβα, 
στην πλάτη μου ξεκινούν εμφύλιοι πόλεμοι, 
αντάρτες ξεπηδούν απ’ τα πλευρά μου. 
Γιατροί με τη συνοδεία μπάτσων 
επικηρύσσουν τη μικροβιολογική μου χλωρίδα, 
καταγράφουν την κάθε μου έκκριση˙ 
την ώρα που εγώ επανεφεύρω τη σύφιλη 
αυτοί εγγυώνται την ασφάλεια. 
Επιτροπές κατοίκων ετοιμάζουν πογκρόμ, 
τα μεροκάματα πέφτουν, 
οι εργολάβοι αγοράζουν˙ 
η σιωπηλή πλειοψηφία αλλάζει κανάλι. 
Οι καλοί και νομοταγείς πολίτες 
τρώνε το φόβο με το κουτάλι, 
διαδηλώνουν υπέρ του κράτους, 
απαιτούν το κλείσιμο των συνόρων˙ 
ο ιμπεριαλισμός των μικροαστών. 

Είμαι ένας γαμημένος μουσουλμάνος, 
γροθιά, κνήμη, πούτσος. 
Σ’ αυτή τη χώρα βιάζουν τους μετανάστες, 
καίνε τις αδερφές˙ 
ο μπαλτάς της ελληνικής δημοκρατίας τεμαχίζει, 
τεμαχίζει, τεμαχίζει. 
Κάτω απ’ την κόψη του σπαθιού 
την τρομερή 
θα ζήσετε 
χίλια χρόνια καθαροί.


[Γκρόζνι]
Η τράπεζα της Αμερικής "Wells Fargo" απολύει 5.300 υπαλλήλους εξαιτίας σκανδάλου. Οι υπάλληλοι εξαπάτησαν εκατομμύρια πελατών της. Αυτή είναι μια είδηση που μπορεί να είναι μην της δώσεις πολύ σημασία αλλά όμως από πίσω κρύβεται ένα τρανταχτό παράδειγμα για την "Κρίση", την "Διάσωση του τραπεζικού συστήματος", τους "Τραπεζικούς κυβερνητικούς υπαλλήλους", την "Παγκοσμιοποίηση" και τον "Εθνικισμό".

Το σκάνδαλο 
Με πάνω από 70 εκ. πελάτες και πρώτη στη λίστα με τα περισσότερα δάνεια με υποθήκες η Wells Fargo είναι η μεγαλύτερη τράπεζα της Αμερικής και μία από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως. Μετά το σκάνδαλο που ξέσπασε για την εξαπάτηση πελατών της και που ακόμη και το CNN χαρακτήρισε ως «συγκλονιστικό» καλείται να πληρώσει πάνω από 185 εκ. δολάρια στην CFPB (Γραφείο Οικονομικής Προστασίας Καταναλωτών). Η ζημία για τους καταναλωτές – πελάτες της υπολογίζεται σε ένα ποσό πάνω από τα 5 εκ. δολάρια.
Το πρόστιμο που επιβλήθηκε είναι το μεγαλύτερο που έχει ποτέ επιβάλει η CFPB. Σύμφωνα με τις ομοσπονδιακές ρυθμιστικές αρχές της χώρας οι υπάλληλοι της τράπεζας ήδη από το 2011 εξαπατούσαν συστηματικά τους πελάτες της τράπεζας: με χορήγηση πιστωτικών καρτών και άνοιγμα νέων λογαριασμών χωρίς την συγκατάθεσή τους προκάλεσαν συστηματική συσσώρευση εκπρόθεσμων τελών για τους ανυποψίαστους πελάτες. Η τακτική περιελάμβανε και την δημιουργία ψεύτικων λογαριασμών e-mail και ψεύτικων κωδικών PIN για να μπορούν οι «πελάτες» να δίνουν τις εντολές με τις τραπεζικές υπηρεσίες μέσω του διαδικτύου. Στο τελικό απολογισμό οι υπάλληλοι της τράπεζας «δημιούργησαν» 1,5 εκ. εικονικούς λογαριασμούς και «αιτήθηκαν χορήγηση» για πάνω από 565.000 πιστωτικών καρτών για πελάτες της τράπεζας που ποτέ δεν έδωσαν την έγκρισή τους.

Οι «κακοί» υπάλληλοι και η «υπεύθυνη» τράπεζα
Η πρακτική αυτή των υπαλλήλων ήταν η πιο διαδεδομένη. Φυσικά το κίνητρο πίσω από αυτή την παράνομη δραστηριότητα ήταν τα προγράμματα επιβράβευσης υπαλλήλων (μπόνους παραγωγικότητας) για την προσέλκυση νέων πελατών, τη δημιουργία νέων λογαριασμών και την πώληση προϊόντων της τραπέζης. Οι υπάλληλοι υποστηρίζουν με καταθέσεις τους ότι οι προϊστάμενοι τους πίεζαν αφόρητα για την δημιουργία νέων λογαριασμών και μια χαμηλή παραγωγικότητα θα σήμαινε και απόλυση. Η τράπεζα από μέρους της δήλωσε ότι έχει απολύσει ήδη 5.300 υπαλλήλους (το 1% του εργατικού δυναμικού της) που είχαν σχέση με την απάτη τα τελευταία χρόνια. Επίσης θέλοντας να ρίξει στάχτη στα μάτια του κόσμου δήλωσε ότι «όταν κάνουμε λάθη, εκδηλωνόμαστε δημόσια, παίρνουμε την ευθύνη και δρούμε.»
Βέβαια η δημόσια εκδήλωση ήρθε μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου από τρίτους, η ευθύνη και η δράση στόχευσε τους «κακούς» υπαλλήλους, ενώ το πρόστιμο που καλείται να πληρώσει είναι μια σταγόνα από τον ωκεανό της αξίας της που αποτιμάται σε 250δις δολάρια. Επίσης είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν οι υπάλληλοι που την πλήρωσαν ήταν από τους λεγόμενους κακούς: κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι η τράπεζα γνώριζε τις πρακτικές τους πριν το σκάνδαλο γίνει δημόσιο αφού οι απολύσεις έγιναν τα τελευταία χρόνια.
Το πιθανότερο είναι οι απολύσεις να αφορούν το σύνολο των απολύσεων γιατί είναι γνωστή η επισφάλεια της εργασίας στον τραπεζικό τομέα. Τέλος για κερασάκι στην τούρτα λίγη αριθμητική: 5.300 εργαζόμενοι επί ένα πολύ χαμηλό μέσο όρο ετήσιων απολαβών 50.000 δολαρίων (χωρίς μπόνους και αποζημιώσεις) μας δίνει την αξία του προστίμου συν 80εκ έξτρα δολάρια για κέρδος στην τράπεζα δηλαδή και πάλι ανάπτυξη!

Ο μύθος της διάσωσης μιας τράπεζας λόγω κρίσης
Η συγκεκριμένη τράπεζα πήρε με το ξέσπασμα της κρίσης του 2008 ως διασωστικό πακέτο από φορολογούμενους το ποσό των 25 δις. Έκτοτε είναι από τις λίγες τράπεζες που παρουσιάζει σταθερά κέρδη. Είδαμε ότι κάποια από αυτά τα κέρδη οφείλονται στις πρακτικές των «κακών» υπαλλήλων που άρχισαν αποδεδειγμένα 3 χρόνια μετά την διάσωση. Τα άλλα κέρδη είναι από πρακτικές που ποτέ δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας κυρίως γιατί δεν υπάρχει κανείς συμπεριλαμβανομένων των ίδιων των τραπεζών) για να τις κατανοήσουν.
Μιλάμε για τα τοξικά derivatives (πολύπλοκα οικονομικά παράγωγα) τα οποία κρίνονται από ιδιωτικές εταιρείες ως ασφαλή αλλά μπορεί να αποδειχθούν σαπουνόφουσκες όπως μας δίδαξε η κρίση του 2008. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι η έκθεση της τράπεζας σε αυτά τα παράγωγα είναι πολύ μεγαλύτερη συγκρινόμενη με την έκθεση της στα παράγωγα που δημιούργησαν την κρίση το 2008.
Μύθος, λοιπόν, ότι λεφτά είναι πιο ασφαλή σε μια τράπεζα όταν οι τακτικές εξαπάτησης πληθαίνουν παγκοσμίως και δείχνουν ότι το πιθανότερο είναι ότι οι περισσότερες είναι αφερέγγυες. Αν σκεφτούμε ότι ένα σκάνδαλο τόσο μεγάλο μπορεί να οδηγήσει πολλούς πελάτες στο να αποσύρουν τις καταθέσεις τους μπορούμε εύκολα να εξάγουμε το συμπέρασμα ότι το βασικό επιχείρημα των οικονομολόγων «κάτι πολύ μεγάλο δεν γίνεται να αποτύχει» μπορεί να καταρριφθεί ξανά λίαν συντόμως.

Ποιος φταίει τελικά;
Είναι πολύ εύκολο να ρίξουμε το βάρος της ευθύνης στους «κακούς», άπληστους και ανήθικους υπαλλήλους. Εξάλλου αυτό κάνουν από την αρχή της κρίσης του 2008 όλοι οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί με την βοήθεια των ΜΜΕ και το σιγοντάρισμα των πολιτικών κομμάτων. Το μοτίβο είναι το ίδιο και εξ υπονοεί ότι το σύστημα είναι εντάξει, απλά χρειάζεται να ξεφορτωθεί όλους τους απατεώνες που εκμεταλλεύονται το σύστημα από μέσα: τους άπληστους, τους ψυχοπαθείς, τους κοκάκηδες, τους εθισμένους στον τζόγο κοκ.
Όμως οι ευθύνες του διαφθορέα είναι πάντα μεγαλύτερες από του διεφθαρμένου αφού αυτός έχει την δύναμη να διαφθείρει. Είναι σίγουρο ότι ακόμα και αν απολύαμε όλους τους υπαλλήλους παγκοσμίως και προσλαμβάναμε καινούργιους μέσα σε λίγες μέρες θα βλέπαμε τα ίδια μοτίβα συμπεριφορών. Επομένως το πρόβλημα είναι το ίδιο το σύστημα και όχι οι υπάλληλοί του.

Ο ρόλος των πολιτικών
Ας πάρουμε για παράδειγμα τους πολιτικούς: Τι έχουν κάνει τα τελευταία σαράντα χρόνια; Επιτρέπουν την συγχώνευση μεγάλων τραπεζών με την λογική αν δημιουργήσεις κάτι μεγάλο αυτό αποκλείεται να αποτύχει. Υποστηρίζουν την συμμετοχή επενδυτικών τραπεζών στο χρηματιστήριο και την συγχώνευσή τους με τις εισηγμένες στο χρηματιστήριο τράπεζες καταναλωτών. Επιτρέπουν την δημιουργία ολοένα και πιο πολύπλοκων οικονομικών προϊόντων, βρίσκουν σωστό το ότι αυτά δεν καταγράφονται σε κεντρικό μητρώο, και ότι είναι δύσκολο ως αδύνατο να ελεγχθούν. Δέχονται ότι οι τράπεζες πληρώνουν εταιρείες αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας για να αξιολογήσουν τα δικά τους προϊόντα και ότι ιδιωτικά λογιστικά γραφεία μπορούν να συμβουλεύουν κοκ.
Θα περίμενε κανείς σε «δημοκρατικές» χώρες ότι όταν ένα σκάνδαλο αποκαλύπτεται τότε οι πολιτικοί βγαίνουν μπροστά για να διορθώσουν την κατάσταση. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ και ιδιαίτερα με την κρίση του 2008. Οι ίδιοι οι πολίτες δεν πιστεύουν ότι κάποιο άλλο κόμμα θα έκανε την διαφορά και αυτό δεν είναι απόρροια απάθειας. Είναι συνειδητοποίηση. Βλέπετε η οργουελιανή γλώσσα παρά την εκτεταμένη χρήση της δεν έχει ριζώσει ακόμα σε όλους τους ανθρώπους.
Οι «δωρεές» για την πολιτική καμπάνια ενός κόμματος είναι μια έκφραση που αντικαθιστά την λέξη διαφθορά. Επίσης οι «δεύτερες καριέρες» και οι «ομιλίες» σε οικονομικά φόρουμ πληρώνονται αδρά (η Χίλαρι Κλίντον έχει δώσει ομιλία με αμοιβή 200000 δολάρια και ας μην ξεχνάμε τον δικό μας, Γιώργο Παπανδρέου, ενώ ο Τόνι Μπλερ κερδίζει τώρα ως «σύμβουλος» τραπέζης 10 φορές περισσότερα απ’ ότι ως πρωθυπουργός, ο πρώην «σωτήρας» τραπεζών και υπουργός οικονομικών της Ολλανδίας κερδίζει κάτι παραπάνω από 1 εκ. το χρόνο σε τράπεζα της Ολλανδίας). Ενώ οι ελάχιστοι τίμιοι πολιτικοί που δεν βάζουν το κόμμα πάνω από όλα δεν πρόκειται να καταφέρουν τίποτα μόνοι τους ενάντια σε κόμμα και τα μεγαθήρια της οικονομίας.
Αυτοί είναι κυρίως οι λόγοι που οι πολιτικοί όχι μόνο δεν βάζουν φρένο στη δύναμη του οικονομικού κλάδου αλλά τρέχουν να βολευτούν εκεί μετά το τέλος της πολιτικής τους καριέρας. Όμως όταν όλα αυτά αποτελούν καθημερινές πρακτικές δεν θα έπρεπε πλέον να μιλάμε για διαφθορά. Με την διαφθορά εννοούμε ότι αντί χρηματικού ποσού ή θέσης κάνεις κάτι το οποίο αλλιώς δεν θα έκανες. Εδώ όμως το πιθανότερο είναι ότι έχουμε να κάνουμε με «σύλληψη - αιχμαλωσία». Ο όρος αυτός θέλει να δηλώσει ότι τα λεφτά δεν είναι πλέον απαραίτητα επειδή ο πολιτικός, o εποπτεύων ή ο επιστήμονας πιστεύει ακράδαντα ότι ο κόσμος είναι έτσι ακριβώς όπως τον έχουν σχεδιάσει οι τράπεζες. Εξάλλου η λογική λέει ότι ακόμα και αν υπήρχαν πολιτικοί που ενδιαφέρονταν (;) για την πατρίδα τους και υποχρεώνανε τις τράπεζες σε μεγάλο έλεγχο, αυτές απλά θα έφευγαν από εκεί και παγκοσμίως δεν θα άλλαζε κάτι.
Η παγκοσμιοποίηση έχει το πλεονέκτημα σε σχέση με τις τοπικά εκλεγμένες κυβερνήσεις. Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα λειτουργούν παγκόσμια και η δύναμή τους είναι τέτοια που μπορούν να διαφθείρουν πρόσωπα, να αλλάξουν κυβερνήσεις, να εκβιάσουν κυβερνήσεις ή απλά να δημιουργήσουν πολέμους σε περιοχές που τους συμφέρει. Το πρόβλημα λοιπόν με το σύστημα είναι ότι είναι αδύνατο να ξεσκεπάσεις και να ελέγξεις τις τράπεζες. Μπορείς να θυμώσεις με το γεγονός ή να πέσεις στην παγίδα και να πεις ότι πρέπει να έχουμε μια παγκόσμια διακυβέρνηση. Πάντως είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η παγκοσμιοποίηση δεν συμβαδίζει με την εθνική δημοκρατία.

Παγκοσμιοποίηση κι από την πίσω πόρτα
Εν είδη επιλόγου ας εξετάσουμε τον ρόλο της «αριστεράς» σε Ελλάδα και Ευρώπη μέσα από τα μάτια ενός τραπεζίτη. «Η αριστερά απαιτεί αλληλεγγύη από όλους σε μια χώρα, δηλαδή υψηλότερους φόρους για τους πλούσιους με τους οποίους μπορούν να στηριχτούν οι πιο αδύναμοι συμπατριώτες τους. Αλλά αυτό οδηγεί σε μια έξαρση του πατριωτικού αισθήματος του «εμείς», κάτι στο οποίο η αριστερά είναι αλλεργική. Με την εθνική ταυτότητα βάζεις από την πίσω πόρτα μέσα στην χώρα τον σωβινισμό και τον εθνικισμό με επακόλουθο φυσικά την εκμετάλλευσή του από τα φασιστικά στοιχεία. Είναι ειρωνικό ότι όλοι αυτοί οι μεταμοντέρνοι αριστεροί «διανοητές» δίνουν έμφαση στο γεγονός ότι η εθνική συνείδηση είναι μια «κατασκευή», οι παραδόσεις είναι πλασματικές και ότι o «εθνικός χαρακτήρας» ένα αποκύημα της φαντασίας. Την ίδια ακριβώς αντίληψη έχει και η παγκόσμια ελίτ.»

Πηγές: 

2)*Η δημοσιογραφική μελέτη του Ολλανδού Joris Luyendijk σε συνεργασία με την εφημερίδα Guardian της Μ. Βρετανίας η οποία διήρκησε 2 χρόνια και κατέληξε σε ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ – βιβλίο με τον τίτλο: «Αυτό δεν μπορεί να είναι αλήθεια» (2015, εκδ. Wilco, Amersfoort).

ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΔΡΟΜΟΣ

Ads Place 970 X 90

ΕΛΛΑΔΑ

ΚΟΣΜΟΣ

MAGAZINO