Προσφατα

ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ

REPORTAGE

FOLDERS

EDITORIAL

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Advertise Space

στον Τοίχο

ΤΟΙΧΟΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ

ΠΡΟΣΩΠΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

24.3.17

του Simple Man 
Αν η ζωή μας είχε αξία θα το είχαμε ήδη αποδείξει πολεμώντας με νύχια και με δόντια για να την διατηρήσουμε έστω και ακρωτηριασμένη. 
Αναρωτιόμαστε, γράφουμε και προσπαθούμε να αναλύσουμε τι πάει στραβά σε αυτόν τον τόπο και μένουμε άπραγοι στην κατακρεούργηση της θεωρητικής αξιοπρέπειας μας. Θεωρητικής, διότι δεν έχουμε αξιοπρέπεια εφόσον δεν έχουμε αξία ως ζωές. Έχουμε τιμή. Κοστολογηθήκαμε για την εκπαίδευσή μας, την εργασία μας, για την υγεία μας, για την ψήφο μας, για τον φόρο μας, την κηδεία μας, κι εμείς αυτή την στιγμή δεν παλεύουμε για την υποτίμηση της αξίας μας παρά μόνο για την έκπτωση του κόστους ζωής μας απέναντι στο κράτος. Παλεύουμε για να μην πέσει κι άλλο η τιμή μας. 
Αυτό είναι το μέλημά μας: Ένα νομοσχέδιο και ένα μνημόνιο. Πουθενά ανάμεσα στις χιλιάδες σελίδες των προϋπολογισμών που συντάσσουν λογιστές της κακιάς ώρας δεν υπάρχει η αξία της ζωής. Μόνο η τιμή. Καταντήσαμε εμπόρευμα με πολύ μικρή ημερομηνία λήξης κατασκευασμένο με χειρίστης ποιότητας πρώτες ύλες. 
Τα αποτελέσματα της εκποίησης της αξιοπρέπειάς μας είναι ήδη εμφανή και φρικαλέα. Οι συντεχνίες στοιβάζονται με συνθήματα και πανό στους δρόμους για να εξασφαλίσουν μία τιμή για την ύπαρξή του αδιαφορώντας για την ύπαρξη της αξιοπρέπειας. 
Να μην πέσει ο μισθός μου, να μην χάσω τα προνόμιά μου και ας καεί ο κόσμος. Πρέπει να είσαι τουλάχιστον σχιζοφρενής αν σε ικανοποιεί ότι αύριο εσύ θα έχεις λεφτά στο πορτοφόλι σου, εξασφαλισμένο το σπίτι σου και το κρεββάτι του ιδιωτικού νοσοκομείου αλλά θα περπατάς καθημερινά ανάμεσα σε ζωντανά και νεκρά συντρίμμια. Θα βγαίνεις από το ζεστό διαμερισματάκι σου σε μια χώρα βομβαρδισμένη. Θα πίνεις καφέ και θα βλέπεις σήριαλ ενώ στο δίπλα διαμέρισμα κάποιος θα κόβει τις φλέβες του. Ήδη έχεις συνηθίσει οι σύγχρονες απλωμένες στον ήλιο μπουγάδες να μην είναι σώβρακα αλλά κουφάρια ανθρώπων. 
Έχουμε την εντύπωση ότι η αντίσταση προηγούμενων γενεών γινόταν μετά από μεγάλες θεωρητικές κουβέντες και μετά από μεγάλη ζύμωση ιδεολογικών θέσεων. Έτσι βολεύει τους δημιουργούς των παρατάξεων που στηρίχθηκαν σε κοστολογημένες ιδεολογίες και σε αυτές που στηρίχθηκαν στην απόκτηση προσωπικού πλούτου. 
Θέλουν να πάρουν ακόμη και την πράξη αντίστασης απλών ανθρώπων ως δικό τους επίτευγμα. Μεθοδευμένα δεν σε έβαλαν να σκεφτείς ότι αυτό που σπρώχνει τον αξιοπρεπή άνθρωπο στην αντίσταση με βία δεν είναι η καταπάτηση των δικαιωμάτων του , είναι η προσβολή της αξιοπρέπειας. 
Είτε είναι εθνική, είτε ταξική, είτε κοινωνική, είτε προσωπική, είτε απλά ανθρώπινη. Όσο ο άνθρωπος είχε λιγότερα πάρε -δώσε με το κράτος και περισσότερα με τον διπλανό του τόσο η αξία του μεγάλωνε. Και όσο ο διπλανός του ένιωθε την αξία αδιαπραγμάτευτη, τόσο ανέβαινε στο χρηματιστήριο της ύπαρξης η ζωή και κατέβαινε το κόστος θανάτου. 
Λοιπόν, σε ποιον πόλεμο να κατέβεις, τιμημένε μου Έλληνα απέναντι στο Τέρας; Ποιος θα δώσει την ζωή του για την αξία σου όταν εσύ ο ίδιος την έχεις κοστολογήσει με διαπραγματεύσεις, υπογραφές και ψήφους ως ληγμένο προϊόν στις αποθήκες του κόσμου; 

γράφτηκε Οκτώβριο του 2012

23.3.17

Τρύφων Λιώτας
Πρόκειται για μια ελληνική ταινία μικρού μήκους με τίτλο Άσπρο Περιλαίμιο (White Collar, 2016, GR) η οποία έχει κερδίσει ήδη βραβεία στο εξωτερικό. 
Συγκεκριμένα η ταινία απέσπασε ειδική μνεία σεναρίου στο Artfools Video Festival και το δεύτερο βραβείο ξένης ταινίας στο Sand Dune International Short Film Festival. 
Η σκηνοθέτης είναι η Ναταλία Λαμπροπούλου και ο σεναριογράφος – παραγωγός ο Σωτήρης Πετρίδης. 
Είναι μια απόδειξη ότι στην Ελλάδα της κρίσης συνεχίζεται να παράγεται πολιτισμός και τέχνη. Το ότι δεν το βλέπουμε οφείλεται πολύ απλά στο γεγονός ότι δεν προβάλλεται από πουθενά. 
Αυτό δεν πρέπει να μας φαίνεται περίεργο γιατί ο πολιτισμός πάντοτε επιδρά τροποποιώντας και ανατρέποντας τις σταθερές του βίου: κράτος, θρησκεία και κοινωνία - αναλόγως βεβαίως με το βαθμό ένταξής του στις επιδιώξεις τους και της αξιοποιήσεώς του απ’ αυτές. 
Είναι ο κριτής τους. Και φυσικά ούτε στο κράτος, ούτε στην κοινωνία αρέσει η κριτική. Η ταινία και το μήνυμά της είναι σαφώς καλύτερα από τον πολυδιαφημισμένο «Αστακό», ο οποίος προβλήθηκε σε αίθουσες, τόνοι χαρτιού ξοδεύτηκαν σε κριτικές και διθυράμβους, κόστισε πολύ περισσότερο και θεοποίησε ηθοποιούς και σκηνοθέτες. 
Και αναφέρω τον «Αστακό» γιατί υπάρχουν οι ομοιότητες της ελληνικής παραγωγής και σκηνοθεσίας καθώς και των σεναρίων επιστημονικής φαντασίας και δυστοπίας. 
Σε ένα δυστοπικό μέλλον, όχι και τόσο διαφορετικό από τη σημερινή κοινωνία, οι πολίτες είναι διατεθειμένοι να κάνουν το οτιδήποτε για την εύρεση εργασίας. Συγκεκριμένα παίζουν ρωσική ρουλέτα για να κερδίσουν την πολυπόθητη θέση. Η μόνη διαφορά με τη σημερινή κοινωνία είναι στις σφαίρες. 
Σήμερα το ρόλο των σφαιρών παίζουν οι αυτοκτονίες, η μεγάλη ανεργία, η μετανάστευση, η πείνα, η αδυναμία να δημιουργήσεις στα πιο δημιουργικά σου χρόνια νιώθοντας άχρηστος, η κατάθλιψη κοκ. 
Όλα αυτά γίνονται, όπως και στην ταινία, στο όνομα του κέρδους και της «ανάπτυξης». Που για να έρθει πρέπει να γίνουμε ανταγωνιστικοί δηλαδή να υπάρχει ανεργία, φτωχοποίηση και εξαθλίωση μέσω χαμηλών ημερομίσθιων ώστε να προσελκυσθούν επενδυτές για να πάρει «μπρος» η οικονομία. 
Τι είναι μερικοί θάνατοι μπροστά σε τέτοια μεγαλεία; 
Δεν είναι κακό, τουναντίον, μερικές «σφαίρες» (αυτοκτονίες και μετανάστευση) δρουν θαυματουργά: μειώνουν την ανεργία… 
Στο μόνο σημείο που υπάρχει διαφορά με τη σημερινή κοινωνία είναι οι θέσεις εργασίας: στο μέλλον παλεύουν για μια θέση σε τράπεζα αλλά στο παρόν οι σφαίρες πέφτουν για μια αξιοσέβαστη θέση σερβιτόρου, ντελιβερά ή το πολύ υπαλλήλου σε σουπερμάρκετ. 

Η ιστοσελίδα της ταινίας εδώ
Η ταινία εδώ.

22.3.17

Γιάννης Λαζάρου 
Είναι οι ίδιοι τύποι που βάφτισαν πατριωτικούς όλους τους φόρους που διέλυσαν την κοινωνία. Είναι οι ίδιοι τύποι που μετονόμασαν τους κατακτητές σε θεσμούς. Είναι οι ίδιοι που λένε ΝΑΙ σε όλα όταν παίρνουν εντολές από τα αφεντικά τους. Είναι οι ίδιοι που σφυρίζουν αδιάφορα στον καθημερινό θάνατο χιλιάδων ανθρώπων στην Ελλάδα. 
Αυτοί οι ίδιοι τύποι διατάχτηκαν τώρα να επιβληθεί το πλαστικό χρήμα και βαφτίζουν «σκοτεινά συμφέροντα» όποιον δεν θέλει να δεθεί στο άρμα των τραπεζών για οποιονδήποτε λόγο. 
Αυτοί οι υποτελείς και σάπιοι της σημερινής κατοχής κόπτονται για την καταπολέμηση του μαύρου χρήματος. Λες και το χρήμα που εισπράττουν από τις υπηρεσίες τους στα αφεντικά του είναι καθαρό. Είναι απλά κυβερνητικοί κύκλοι. Έτσι βαφτίζουν τα σαπρόφυτα σε όλες τις εκστρατείες που κάνουν για να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς αυτών που υπηρετούν. 
Πάντα ενδιαφέρονται για το «καλό της κοινωνίας», έτσι και τώρα μπήκαν μπροστά για υπερασπίσουν τον «κακόμοιρο» επαγγελματία να μπορεί να εισπράττει με πλαστικό χρήμα διάφορους λογαριασμούς. Το πως θα πληρωθούν αυτοί οι λογαριασμοί ποτέ δεν τους ενδιαφέρει. 
Μάλιστα ενημερώνουν και τους ψηφοκουβαλητές τους πως «βρώμικος πόλεμος» μαίνεται αυτή τη στιγμή κατά του πλαστικού χρήματος, γι' αυτό και τους ενημερώνουν να πολεμήσουν τα «σκοτεινά συμφέροντα» διότι αν δεν το κάνουν θα αφανιστεί το σύμπαν. 

Ειδικότερα οι υποτακτικοί και δούλοι των Βρυξελλών τονίζουν: 
1. οι πράκτορες ΟΠΑΠ και οι σύνδεσμοί τους μπορούν να συνεχίζουν απρόσκοπτα την είσπραξη λογαριασμών ηλεκτρικής ενέργειας, τηλεπικοινωνιών και λοιπών λογαριασμών
2. οι εταιρείες courier εισπράττουν αντικαταβολές βάσει ήδη υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου, ήτοι θα μπορούν να συνεχίσουν να το πράττουν κανονικά 
3. είναι αναληθές ότι δημιουργείται μονοπώλιο στις πληρωμές με βάση τον 4446/2016 που ευνοεί συγκεκριμένες εταιρείες, καθώς ο ανταγωνισμός στον τομέα πληρωμών λειτουργεί στην Ελλάδα εξαιρετικά, με βάση όλες τις ευρωπαϊκές οδηγίες και το εθνικό κανονιστικό πλαίσιο. Ο δε νόμος ισχυροποίησε περαιτέρω των ανταγωνισμό προς όφελος των καταναλωτών και κυρίως του δημοσίου συμφέροντος, 
4. οι μεγάλες αλυσίδες πρατηρίων βενζίνης, σούπερ μάρκετ κ.λπ. θα μπορούν να εισπράττουν νόμιμα για λογαριασμό τρίτων, καθώς έχουν γίνει αντιπρόσωποι των 470 παρόχων Υπηρεσιών Πληρωμών που λειτουργούν στη χώρα, αλλά με μια διαδικασία που δεν θα επιτρέπει την απόκρυψη φορολογητέας ύλης και της μη καταγεγραμμένης οικονομικής δραστηριότητας. 
Όποιο σημείο λιανικής, βενζινάδικο, σούπερ μάρκετ κ.λπ. επιθυμεί πλέον να πραγματοποιεί εξόφληση λογαριασμών, μπορεί να το κάνει ελεύθερα, με το να γίνει αντιπρόσωπος σε ένα από τα εκατοντάδες ιδρύματα πληρωμών και ιδρύματα ηλεκτρονικού χρήματος που λειτουργούν νόμιμα στη χώρα. 

Παράλληλα οι ίδιοι υποτελείς επισημαίνουν χαρακτηριστικά ότι είναι προφανές πως, παρότι ο νόμος ισχύει εδώ και τρεις μήνες, κάποιοι ενοχλούνται πολύ από αυτό τον εξορθολογισμό και το χτύπημα στο «μαύρο χρήμα». 
Και υπογραμμίζουν ότι όσοι επιθυμούν να παραμείνουν καλυμμένοι από την ανωνυμία, όσοι προτιμούν την ασυδοσία, όσοι δεν ενδιαφέρονται για τη σωστή καταγραφή των φορολογητέων εσόδων, όσοι για πολλά χρόνια πλούτιζαν εις βάρος του λαού (όλα για το λαό πάντα), κρυπτόμενοι στο σκοτάδι των παράνομων δραστηριοτήτων, είναι βέβαιο ότι θα πολεμήσουν τον νόμο που καθαρίζει το τοπίο, δίνει καίριο χτύπημα στην παραοικονομία και αναγκάζει το σάπιο μέρος του συστήματος να βγει στο φως. 
Σε εσένα το φωνάζουν «σάπιο μέρος του συστήματος» που δεν θέλεις να υποκύψεις στις τράπεζες. 
Υπάρχει μια «Ηθική» ή μάλλον «Ηθικολογία» που συγγενεύει ετυμολογικά με το «είθισται» και στην πραγματική του προέκταση σημαίνει ένα ξερό «συνηθίζεται». 

Οι -ανά τα έτη και τους πολιτισμούς- κανόνες, διαμορφώθηκαν με μία μικρή δόση ενστίκτου, εξ ίσου μικρή δόση λογικής και πολύ περισσότερο με την καθολική υποταγή σε μια στείρα κοινωνική συνέπεια. Κάποτε κάποιοι επιστήμονες έβαλαν σε ένα δωμάτιο μερικούς πιθήκους, όπου τοποθέτησαν μια σκάλα. 
Η σκάλα οδηγούσε σε φαγητό ωστόσο όποιος πίθηκος προσπαθούσε να την ανέβει, τότε το δωμάτιο ψεκαζόταν με κρύο νερό – γεγονός ανεπιθύμητο στο σύνολο του πληθυσμού. Έτσι, έπειτα από μερικές απόπειρες, οι πίθηκοι εμπόδιζαν τον πίθηκο που επιθυμούσε να φτάσει στο φαγητό. 
Όταν αυτό έγινε συνείδηση, ανακύκλωσαν σταδιακά τον πληθυσμό και το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό: κοινωνοί του δωματίου, οι οποίοι ουδέποτε είδαν το φαγητό ή ένιωσαν το κρύο νερό, κατέβαζαν με την βία όποιον προσπαθούσε να ανέβει την σκάλα. Δηλαδή έπρατταν χωρίς να γνωρίζουν τον λόγο. 

Στους ανθρώπους δεν συμβαίνει κάτι διαφορετικό – μάλλον σε εμάς είναι και πιο χάλια η κατάσταση. 

Καταρχάς να σημειωθεί ότι ο τίτλος του κειμένου μπορεί φαντάζει αρκετά υπερβολικός, δεν επιλέχθηκε φυσικά για να τραβήξει το ενδιαφέρον του αναγνώστη, αλλά για να αποδείξει σαφώς ότι, παρόλη την φαινομενική υπερβολή του, αντικατοπτρίζει απόλυτα την πραγματικότητα. 

Εάν αναφερθούμε στα ζώα και στην σχέση μας με αυτά, υπάρχει τα τελευταία χρόνια ένα «κίνημα» που προασπίζεται τα δικαιώματα των κατοικιδίων, και κυρίως των σκύλων. Η ένσταση δεν αφορά την ποιότητα της πράξης, αλλά την προέλευση της πράξης. 
Η συμπάθεια προς τα –πράγματι- συμπαθή τετράποδα, δεν προέρχεται δυστυχώς [από την συντριπτική μάζα τουλάχιστον] από την ενστικτώδη και φυσική ανάγκη και ωριμότητα του ανθρώπου να προστατεύσει την πανίδα και την χλωρίδα του Πλανήτη. 
Συγκεκριμένα οι σκύλοι είναι συμπαθείς διότι μας κολακεύουν: ότι κι αν είσαι, κι ο πιο ανωμαλάρας αντικοινωνικός άνθρωπος, ο σκύλος θα σου δείξει αγάπη – και για να είμαστε πιο ειλικρινείς, λειτουργεί ως δούλος, άρα είμαστε ο αφέντης – κι αυτό όπως είπαμε είναι κολακευτικό πάρα πολύ. Επίσης, σε έναν Δυτικό Κόσμο στον οποίο τα Υποκατάστατα έχουν αντικαταστήσει τα Φυσικά, τα κατοικίδια αποτελούν υποκατάστατο τεκνοποίησης. 

Το τυχαίο αυτής της μοντέρνας κουλτούρας, που έχει λάβει μορφή επιδημίας και αυτό αντικατοπτρίζεται στα Social Media, με ανθρώπους να εκθέτουν ακόμα και.... τούρτα για τα γενέθλια του κατοικιδίου τους, αποδεικνύεται αρκεί να αναλύσουμε τους πολιτισμούς του σήμερα: στην Κίνα τρώνε σκύλο [ένα δις], στην Ιταλία άλογο [πολιτισμός], στον Αραβικό κόσμο απαγορεύεται το χοιρινό [εμείς τρώμε], στις Ινδίες απαγορεύεται το βοδινό [εμείς τρώμε]. Με άλλα λόγια, έτυχε να βρισκόμαστε εδώ και να έχουμε αυτές τις συνήθειες, όπως οι πίθηκοι του πειράματος. 

Σκοπός της ανάπτυξης της σκέψεως αυτού του κειμένου είναι η καθαρή και ορθολογική συνείδηση του καθενός ανθρώπου. Σε πρώτο βαθμό είναι υποχρέωση του ανθρώπινου γένους να σέβεται κάθε ζωντανό οργανισμό. Εκεί λοιπόν βρίσκεται η ηλιθιότητα και η υποκρισία, ένα παχύσαρκο γένος να λέει ότι αγαπάει τα ζώα, την στιγμή που καταναλώνει απίστευτες ποσότητες ζώων προς τέρψιν και γεύσιν. 

Άποψη του γράφοντα – ο οποίος δεν αρνείται ότι καταναλώνει κρέας κι ούτε αρνείται ότι έχει σφάξει ζώο κατά την αγροτική του ζωή στην επαρχία – είναι ότι κάθε άνθρωπος ο οποίος επιθυμεί να τρώει κρέας ζώων, θα πρέπει με την ενηλικίωσή του να συμμετέχει στην σφαγή ενός εξ αυτών. 
Όχι να παραστεί στην σφαγή, να συμμετάσχει. Το μπιφτέκι είναι ζουμερό στο supermarket και απολαυστικό στο πιάτο, αλλά μέχρι να φτάσεις εκεί, κοίτα τα μάτια της αγελάδας πριν την σφάξεις. Εκεί θα καταλάβεις τον πόνο που προκαλείς και έτσι θα αποκτήσεις ισορροπίες ως οντότητα. Ακόμα κι αν γίνουμε όλοι φυτοφάγοι, η φύση έχει αμέτρητα σαρκοφάγα και άρα συνεχή πόνο. 
Οπότε δεν είναι εκεί το ζήτημα. Το ζήτημα είναι ο καταναλωτισμός που ανακυκλώνει τους ανθρώπους [δηλαδή παχαίνουν για να πάνε μετά στο γυμναστήριο να αδυνατίσουν] ανακυκλώνουν δυστυχώς και τα ζώα τα οποία στο βωμό του κέρδους εισάγονται σε μια ανελέητη βιομηχανία κρέατος, την οποία ο ελεύθερος άνθρωπος του μέλλοντος θα πρέπει να καταστρέψει ολοκληρωτικά. 

Εάν λοιπόν στο πιτόγυρο έμπαινε σκύλος, τότε πιθανότατα να μην μας ένοιαζε καθόλου ο πόνος αυτών των ζώων που τώρα λατρεύουμε - και στην θέση των ψυχολογικών μας κενών να βάζαμε ένα γουρουνάκι, όπως αυτό της φωτογραφίας, που τώρα φυσικά το σφάζουμε και το τρώμε. Τόσο απλά. 


Σ.Α.

21.3.17

Αμφιβόλου προελεύσεως μεταφορές χρημάτων από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης διεκπεραίωσαν τουλάχιστον 27 γερμανικές τράπεζες, ενώ το μεγαλύτερο ποσό διαχειρίστηκε η Commerzbank, όπως αποκαλύπτει η γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung. 

Στην ουσία πρόκειται για ποσά που προέρχονταν από την Ρωσία, τα οποία ξέπλεναν γερμανικές τράπεζες. Συνολικά, σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας στους λογαριασμούς γερμανικών τραπεζών μπήκαν 66,5 εκατομμύρια δολάρια. 

Το μεγαλύτερο ποσό, ύψους 27,4 εκατομμυρίων δολαρίων, μπήκε σε λογαριασμούς της Commerzbank και το ποσό των 24 εκατομμυρίων σε λογαριασμούς της Deutsche Bank. 
Η Commerzbank αρνήθηκε να σχολιάσει τις πληροφορίες αυτές, αναφέροντας μόνο ότι για την τράπεζα πάντα είχε πρωταρχική σημασία το να τηρεί τους κανόνες που αποτρέπουν τις παράτυπες μεταφορές χρημάτων. 

Από την πλευρά της η Deutche Bank, ανακοίνωσε ότι «ενίσχυσε σε σημαντικό βαθμό και διεύρυνε τα συστήματα ελέγχου, ενώ το2015 προσέλαβε χίλιους νέους συνεργάτες στα τμήματα που είναι αρμόδια για τη συμμόρφωση προς τους κανόνες και την "Αντιμετώπιση των χρηματοοικονομικών αδικημάτων"». 

Ωστόσο, η γερμανική εφημερίδα Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ διερωτάται γιατί δεν της προκάλεσε καν υποψίες η μεταφορά 23 εκατομμυρίων δολαρίων από τις ίδιες και αυτές εταιρείες με ίδιους «ταχυδρομικούς κώδικες», σε 63 διαφορετικούς λογαριασμούς, παρότι οι επωνυμίες των εταιρειών αυτών κοινοποιήθηκαν από το 2014 χάρη στην διεθνή δημοσιογραφική έρευνα. 

Ως προς την Deutche Bank, η οποία λειτουργούσε ως ανταποκρίτρια τράπεζα για την μολδαβική τράπεζα Moldindconbank και την λετονική Trasta Komercbanka, το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί συνέχιζε να συνεργάζεται μαζί τους, παρότι οι λετονικές τράπεζες είχαν αποκτήσει τη φήμη του «Ελντοράντο για το ξέπλυμα χρήματος» ενώ η αμερικανική τράπεζα JP Morgan Chase είχε αναγκαστεί από το 2013 να διακόψει την συνεργασία μαζί τους, ύστερα από τις πιέσεις που της είχαν ασκήσει τα όργανα τραπεζικής εποπτείας των ΗΠΑ. 

Μάλιστα η φήμη της Trasta Komercbanka, είχε τρωθεί ανεπανόρθωτα εξαιτίας του μεγάλου οικονομικού σκανδάλου που έγινε γνωστό ως «υπόθεση Μαγκνίτσκι» και υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα διαφθοράς στην Ρωσία, ενώ τον Αύγουστο του 2015 τα όργανα τραπεζικής εποπτείας της Λετονίας την είχαν προειδοποιήσει ότι προβαίνει σε «συναλλαγές που ενέχουν κίνδυνο και υπονομεύουν την φήμη της». 

Guardian: Βρετανικές τράπεζες συμμετέχουν στο ξέπλυμα μαύρου ρωσικού χρήματος 
Δεκαεπτά βρετανικές τράπεζες ανακύκλωσαν περίπου 740 εκατομμύρια δολάρια από τη Ρωσία που είχαν ξεπλυθεί στο πλαίσιο μιας απάτης ύψους σχεδόν 21 δισεκατομμυρίων δολαρίων, έγραψε χθες βράδυ η βρετανική εφημερίδα The Guardian. 

Σύμφωνα με έγγραφα του Organized Crime and Corruption Reporting Project, στο οποίο συμμετέχουν διάφορά μέσα ενημέρωσης, τουλάχιστον 20,8 δισεκατομμύρια δολάρια βγήκαν από τη Ρωσία μεταξύ του 2010 και του 2014, στο πλαίσιο μιας τεράστια εγκληματικής επιχείρησης στην οποία έχει δοθεί το προσωνύμιο «το παγκόσμιο πλυντήριο». 

Κατά το κονσόρτσιουμ στο οποίο συμμετέχουν διάφορα ΜΜΕ διεθνώς, σε αυτή την επιχείρηση εμπλέκονται πάνω από 500 πρόσωπα, ανάμεσά τους ολιγάρχες, στελέχη συμμοριών του οργανωμένου εγκλήματος και πράκτορες ή φιγούρες που διατηρούν σχέσεις με την FSB, την ομοσπονδιακή υπηρεσία πληροφοριών της Ρωσίας.

Την περίοδο αυτή μεγάλες βρετανικές τράπεζες, ανάμεσά τους οι HSBC, RBS, Barclays και Coutts εκτέλεσαν πάνω από 1.900 συναλλαγές –επί συνόλου 70.000– ύψους 740 εκατομμυρίων δολαρίων. Άλλες 373 συναλλαγές έγιναν μέσω αμερικανικών τραπεζών και η συνολική τους αξία ανερχόταν σε 63 εκατομμύρια δολάρια. 

«Η Μπάρκλεϊς συμμορφώνεται προς όλους τους νόμους και τους κανονισμούς σε όλες τις χώρες όπου είναι παρούσα και διαθέτει συστήματα και μηχανισμούς ελέγχου για να μειώνεται ο κίνδυνος χρησιμοποίησης της τράπεζας για οικονομικά αδικήματα», ήταν η αντίδραση ενός εκπροσώπου του πιστωτικού ιδρύματος. 

Η HSBC απάντησε στην καταγγελία υπογραμμίζοντας ότι «η τράπεζα διαθέτει συστήματα και διαδικασίες για την αναγνώριση ύποπτων δραστηριοτήτων και την ειδοποίηση των αρμόδιων κυβερνητικών αρχών». 

«Αυτή η υπόθεση υπογραμμίζει ότι είναι απαραίτητο να υπάρχει μεγαλύτερη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, καθώς ο ένας διαθέτει σημαντικές πληροφορίες που δεν έχει ο άλλος», κατά την ίδια πηγή. 

Η RBS από την πλευρά της διαβεβαίωσε ότι έχει «δεσμευθεί να καταπολεμήσει τα οικονομικά αδικήματα και τη νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα βάσει των κανονισμών μας και έχει θέσει σε λειτουργία μηχανισμούς ελέγχου (...) για τον εντοπισμό, την αποτίμηση, την παρακολούθηση και την αποφυγή αυτών των κινδύνων». 

Όλες οι μεγάλες βρετανικές τράπεζες θα κληθούν να δώσουν απαντήσεις στο ερώτημα γιατί δεν έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου για τις ύποπτες μεταφορές χρημάτων, αλλά στην πραγματικότητα δεν μεταχειρίστηκαν παρά ποσά που είχαν ήδη ξεπλυθεί, σύμφωνα με το δημοσίευμα του Γκάρντιαν. Από την πλευρά της, σε σχετικό ερώτημα του Γαλλικού Πρακτορείου, η Υπηρεσία Δίωξης του Εγκλήματος (NCA) της Βρετανίας ανέφερε ότι θα αξιολογήσει τις πληροφορίες που δημοσίευσαν τα ΜΜΕ για να διαπιστώσει εάν θα επιτρέψουν «να προχωρήσει η έρευνα». 
Η Guardian σημείωσε ότι η διεξαγωγή ερευνών για τέτοιες υποθέσεις είναι «πολύπλοκη» καθώς είναι ιδιαίτερα δύσκολο για εξακριβωθεί η πηγή των ποσών που ξεπλένονται.
Άγνωστοι δολοφόνησαν ακτιβιστή μέσα στο νοσοκομείο όπου ανάρρωνε από προηγούμενη απόπειρα
Ο Βαλντομίρου Κόστα Περέιρα, ακτιβιστής του Κινήματος Ακτημόνων Αγροτών (MST), δολοφονήθηκε, όταν οι ένοπλοι εισέβαλαν στο νοσοκομείο της πόλης Παραουαπέμπας. 

Πέντε ένοπλοι εισέβαλαν χθες στο νοσοκομείο μιας μικρής πόλης στην Αμαζονία της Βραζιλίας, αιχμαλώτισαν τους φύλακες και δολοφόνησαν έναν γνωστό ακτιβιστή που μαχόταν για τα δικαιώματα των ακτημόνων αγροτών, μεταδίδουν σήμερα τοπικά μέσα ενημέρωσης. 

Ο Βαλντομίρου Κόστα Περέιρα, ακτιβιστής του Κινήματος Ακτημόνων Αγροτών (MST), δολοφονήθηκε χθες Δευτέρα, όταν οι ένοπλοι εισέβαλαν στο νοσοκομείο της πόλης Παραουαπέμπας, στην Πολιτεία Πάρα της Βραζιλίας, αναφέρει ανακοίνωση συναγωνιστών του. 

Η Βραζιλία έχει γίνει μια από τις πιο επικίνδυνες χώρες του κόσμου για τους ακτιβιστές που αγωνίζονται για τα δικαιώματα στη γη: οι δολοφονίες τους στη χώρα αυτή ανήλθαν σε 61 πέρυσι, στο υψηλότερο επίπεδο από το 2003, σύμφωνα με την Ποιμενική Επιτροπή Γης (CPT). Το κίνητρο της δολοφονίας δεν είναι γνωστό, σύμφωνα με την MST. 

Ο ακτιβιστής νοσηλευόταν στο νοσοκομείο έπειτα από μια προηγούμενη απόπειρα κατά της ζωής του. Πρόκειται για «ακόμα μία δολοφονία εργαζομένου στην Πολιτεία Πάρα», ανέφερε στην ανακοίνωση του το MST. 

«Η ατιμωρησία έχει γίνει τετριμμένη, όπως και η δράση εγκληματικών παραστρατιωτικών οργανώσεων», πρόσθεσε το Κίνημα τονίζοντας πως ο Περέιρα υπήρξε για πολύ καιρό ακτιβιστής στρατευμένος «στον αγώνα για την αγροτική μεταρρύθμιση». 

Ο Περέιρα δεν ανήκε πια στο MST, καθώς αφιέρωνε τον χρόνο του στο να συμβουλεύει την τοπική κυβέρνηση για θέματα που άπτονται της γεωργίας, ανέφερε το Κίνημα. 

Αξιωματούχοι του δήμου της Παραουαπέμπας καταδίκασαν τον φόνο. Η αστυνομία διαβεβαίωσε ότι διεξάγει έρευνα, σύμφωνα με την εφημερίδα Folha de São Paulo. 
Οι συγκρούσεις για τη γη είναι συχνές στη Βραζιλία, όπου μόλις στο 1% του πληθυσμού ανήκει πάνω από 50% της γης, σύμφωνα με μια μελέτη που είχε εκπονήσει το 2016 το Πανεπιστήμιο του Ουίνδσορ του Καναδά.

ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΔΡΟΜΟΣ

Ads Place 970 X 90


ΕΛΛΑΔΑ

ΚΟΣΜΟΣ

MAGAZINO