Προσφατα

6.6.20

Κάπως έτσι βγαίνει το χρήμα

Οι συνεχείς επιθέσεις με φόβο, για τον έλεγχο της ανθρωπότητας
Νιώθω ότι είμαι υπεύθυνη για την υγεία των ασθενών μου, των τριών παιδιών μου και του εαυτού μου. 
Είμαι εξοργισμένη με τις συνεχείς επιθέσεις με φόβο, σε μια προσπάθεια να ελέγξουν περισσότερο την ανθρωπότητα. 
Δεν είμαι σίγουρη για το τι ακριβώς συμβαίνει, αλλά είμαι σίγουρη, πως έχει να κάνει με χρήματα και εξουσία. 
Καταρχάς, αναγνωρίζω μία αρχή κι αυτή είναι το υγειονομικό μας σύστημα, το οποίο όμως δυστυχώς είναι ένοχο για την εξάπλωση του φόβου, προκειμένου να κερδίσουν χρήματα. 
Αυτός ο φόβος υπάρχει και στις δύο πλευρές. Και στην πλευρά του γιατρού και στην πλευρά του ασθενή. Υπάρχουν κατευθυντήριες γραμμές, τις οποίες, ως γιατρός πρέπει να ακολουθώ. Μα ποιος δίνει τις εντολές; 
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: 
Υπάρχει μια ευρωπαϊκή κατευθυντήρια γραμμή σχετικά με τις καρδιοπάθειες. Υπάρχουν εικοσιπέντε διαφορετικοί συντάκτες αυτών των εντολών, εκ των οποίων οι δεκαεννέα χρηματοδοτούνται από μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες. Ονομάζονται «συμβουλευτικές αμοιβές». Αυτές οι εντολές δηλώνουν ότι φάρμακα τα οποία οφείλω να χορηγήσω έχουν πολλές παρενέργειες, αλλά δεν θεραπεύουν τους ασθενείς. Αποδίδουν πολλά χρήματα. 
 (Σ.σ.: Διαβάστε εδώ: Γιατροί με περιλαίμια). 

 Εάν δεν ακολουθήσω αυτές τις εντολές και η κατάσταση της υγείας των ασθενών μου χειροτερεύσει για τον οποιοδήποτε λόγο, τότε με καθιστούν υπεύθυνη. 
Καλλιεργούν το φόβο, ώστε να αναγκάζομαι να λειτουργώ ενάντια στις αρχές του επαγγέλματός μου. 
Οι ασθενείς είναι επίσης τρομοκρατημένοι: 
• «Εάν δεν πάρεις αυτά τα χάπια, θα πεθάνεις». 
• «Θα αρρωστήσεις περισσότερο». 
• «Άκουσέ με, έχω σπουδάσει, είμαι σε θέση να γνωρίζω». 
• «Δεν είσαι σε θέση να μπορείς να γνωρίζεις τι είναι καλύτερο για τον εαυτό σου, άρα δεν υπάρχει περιθώριο συζήτησης επ΄ αυτού». 
Ως εκ τούτου, ο φόβος στους ασθενείς αυξάνεται μέρα με τη μέρα, βδομάδα με τη βδομάδα, χρόνο με το χρόνο και κάπως έτσι βγαίνει το χρήμα. 

Εξαρχής αυτής της κρίσης του κορονοϊού συντηρούν ένα κλίμα τρομοκρατίας. Οι κυβερνήσεις, μας λένε πως πρόκειται για έναν ιό τόσο θανατηφόρο, εξαιτίας του οποίου θα πεθάνουν εκατομμύρια εάν δεν μας προστατεύσουν. (Διαβάστε εδώ: Κορονοϊός για Όσκαρ). 
Γνωρίζουν καλύτερα το τι είναι καλό για εμάς, γιατί έχουν τους ειδικούς: 
• «Δεν είστε σε θέση να αποφασίσετε για τους εαυτούς σας. Είστε πολύ ηλίθιοι για αυτό». 
• «Αναγκαζόμαστε να σας απομονώσουμε, να σας πάρουμε όλα τα δικαιώματα και να σας φιμώσουμε, αλλά όλα αυτά τα κάνουμε για το καλό σας». 
• «Σας τρομοκρατούμε καθημερινά με τρομερές αναφορές, τις οποίες δεν τολμάτε καν να διερευνήσετε». 
Το επιχείρημα των αρχών είναι: Μόνο όταν βρεθεί το εμβόλιο, θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα. Με λίγα λόγια, μόνο ένα εμβόλιο θα μας δώσει πίσω τα συνταγματικά μας δικαιώματα! 
Αυτή την εβδομάδα, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. von der Leyen συγκέντρωσε 7,4 δις για την εξεύρεση και διανομή του εμβολίου. Η Γερμανία έδωσε 525 εκατομμύρια ευρώ. 
Συνήθως, η ανάπτυξη ενός τέτοιου εμβολίου, παίρνει χρόνια, καθώς χρειάζονται δοκιμές ασφαλείας. Αυτή η μορφή ιού της οικογένειας τον κορονοϊών, ανακαλύφθηκε μόλις πριν έξι μήνες, αλλά τα πειράματα με το mRNA ήδη δοκιμάζονται σε ανθρώπους. 
Πρόκειται για άγνωστο γενετικό υλικό, το οποίο θα χορηγείται στα κύτταρά μας. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος γιατρός, προκειμένου να υποψιαστεί ότι κάτι δεν πάει καλά. 
Δεν θα εμβολιαστώ, ούτε τα παιδιά μου, και συνιστώ σε όλους τους ασθενείς μου να μην εμβολιαστούν. 

Η παράγραφος 2 του Συντάγματος δεν προσδιορίζει το δικαίωμα στην υγεία, αλλά το δικαίωμα στη σωματική ακεραιότητα. Έχει μεγάλη διαφορά! 
Συνεπώς, δεν υπάρχει δικαίωμα στην υγεία! 
Το να αρρωσταίνουμε είναι μέρος της φύσης μας, αλλά αυτό δεν δίνει το δικαίωμα στον οποιονδήποτε να μας προκαλεί κακό με ένα αμφιλεγόμενο εμβόλιο. Εμείς θα την πληρώσουμε. 
Ήδη πληρώνουμε το κόστος τόσο από επιστημονικής όσο και από κοινωνικής πλευράς εξαιτίας της καραντίνας. Οι φόροι εκεί πάνε. Και η εύρεση του εμβολίου πληρώνεται από τους φόρους που εμείς πληρώνουμε! 

Τα 525 εκατομμύρια ευρώ είναι μόνο η αρχή. Μας ρώτησαν αν συμφωνούμε σε αυτό; Μας ρώτησαν αν θέλουμε να πληρώσουμε για την καραντίνα; Όχι! 
Τα χρήματα που προκύπτουν από φορολογία θέλουμε να δαπανηθούν για άλλους σκοπούς: Για καλύτερη εκπαίδευση για τα παιδιά μας, για ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για το περιβάλλον, για καλύτερους μισθούς επαγγελμάτων ζωτικής σημασίας, για τους πρόσφυγες πολέμου, για τον αθλητισμό, τον πολιτισμό κ.λπ.. Η λίστα είναι ατελείωτη. 

Με λίγα λόγια, για πράγματα που μας κάνουν και μας κρατούν υγιείς. Αλλά βλέπετε, αυτές οι δραστηριότητες δεν αποφέρουν χρήμα. Είμαστε εν μέσω μιας κρίσης. Αλλά πώς βγαίνουμε από αυτήν; 
Αν νικήσουμε το φόβο, θα βγούμε από αυτή την κρίση. 
Οι άνθρωποι που μπορούν να σκεφτούν για τους εαυτούς τους, αυτοί που είναι δημιουργικοί κι αυτοί που παίρνουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, αυτοί που προσέχουν την υγεία τους και την υγεία του κόσμου, άνθρωποι που είναι αισιόδοξοι, που έχουν φίλους, αυτοί που απολαμβάνουν τη ζωή, δεν αρρωσταίνουν εύκολα. 
Αλλά κι αν αρρωστήσουν, συμφιλιώνονται με το θάνατο. Γνωρίζουν, πως αυτή η ζωή έχει τέλος κι έχουν κάνει ειρήνη με αυτή τη σκέψη. Δεν μπορείτε να τρομοκρατήσετε τέτοιου είδους ανθρώπους. Δεν έχετε εξουσία επάνω σε αυτούς τους ανθρώπους. 

Αυτό το σώμα μου, είναι δανεικό. Κάποια μέρα θα πρέπει να το επιστρέψω. Αλλά για όσο ζω μέσα σε αυτό το σώμα, για όσο θα αισθάνομαι, θα σκέφτομαι και θα πράττω, θα συνεχίσει να είναι το δικό μου σώμα. 
Εγώ είμαι υπεύθυνη για αυτό το σώμα και κανείς άλλος. Το δικό μου σώμα, το οποίο φροντίζω όπως πιστεύω πως πρέπει. 

Δεν θέλω να γυρίσω στην παλιά κανονικότητα. 
Εύχομαι για μία νέα καλύτερη κανονικότητα με ελεύθερους και αυτοπροσδιορισμένους ανθρώπους, οι οποίοι είναι θα υπεύθυνοι για τους εαυτούς τους. 

Το παραπάνω κείμενο είναι από την ομιλία της dr. Katrin Korb κατά τη διάρκεια διαδήλωσης για τη διατήρηση των θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων στο Oldenburg Palace Park της Γερμανίας στις 9 Μαΐου 2020, η οποία αναρτήθηκε στο Youtube με συμπαραγωγή των Supmedia και NewsHQ.  

« PREV
NEXT »

Δεν υπάρχουν σχόλια